Nieuwe Moppen

Er is een man die alles al heeft, maar hij is binnenkort weer jarig en moet toch een cadeau krijgen van zijn vrouw.
"Weet je wat ik nou wel leuk zou vinden?" zegt de man aan het ontbijt.
"Een mooie, nette, Nederlandssprekende papegaai."
Zijn vrouw kijkt in de krant naar de advertenties en ziet dat er een papegaai aangeboden wordt. Ze gaat naar het adres, gaat naar binnen, blijkt het een seksclub te zijn. Ze wil al weer weglopen, als de barman roept:
"Niet meteen weer weglopen! U kwam zeker voor die papegaai. Kijk, daar staat 'ie! En nou weet ik wel wat u verwacht van een papegaai in deze tent, maar dat is echt niet waar. Het is een keurige papegaai. Hij praat heel netjes, zegt geen lelijke woorden, vloekt niet..."
"Als dat waar is...," zegt de vrouw, "wat moet 'ie kosten?"
"Drieduizend euro."
De vrouw betaalt. Als ze de kooi met de papegaai wil meenemen, zegt de barman:
"Even wachten mevrouw, u moet wel even een doek over die kooi doen, want anders verdomt 'ie het straks om nog te praten."
Dus de vrouw doet een doek over de kooi, zet 'm in de auto en rijdt naar huis.
Thuis zet ze de kooi met de papegaai neer en haalt de doek er weer van af. De papegaai kijkt wantrouwend in het rond. Zegt:
"Nieuw behangetje. Andere vloerbedekking."
Later op de dag komen er een paar dames om een partijtje te bridgen. De papegaai zegt:
"Zo, nieuwe meiden."
Om half zes komt de echtgenoot thuis. De papegaai kijkt 'm aan en zegt:
"Ha, eindelijk een bekend gezicht."
Een blondine staat met haar auto stil op een verlaten stuk in Texas omdat haar brandstof op is. Plots komt er een Indiaan aan op een paard en vroeg of hij haar misschien kon nemen naar het eerst volgende dorp. Het blondje klom bij de Indiaan achter op het paard en ze reden weg. De rit verliep prima als geplant afgezien van het feit dat de Indiaan zo af en toe een enorme kreet slaakte. Toen ze aankwamen in het dorp zetten de Indiaan de blondine af bij de tankstation. De Indiaan reed weg en slaakte nog een laatste kreet. De pompbediende kijkt de blondine verbaast aan en vroeg aan haar wat ze met de Indiaan geeft gedaan, op hij zo opgewonden is? Niks, zei het blondje, ik sprong netjes achterop, sloeg mijn armen om hem heen en hield mezelf vast aan de zadelknop. Maar mevrouw, zei de pompbediende, indianen rijden paard zonder zadel!
Een aanklager vroeg aan zijn eerste getuige, een oude vrouw, om te gaan
Staan. Hij wendde zich tot haar en vroeg:
"Mevrouw Bakker kent u mij?"
Ze antwoordde:
"Ja zeker, ken ik u meneer Janssen. Ik ken u al sinds dat u
Een kleine jongen was. En om eerlijk te zijn веnт u een grote teleurstelling voor mij. U liegt, bedriegt uw vrouw, u manipuleert mensen en roddelt over hen achter hun rug. U denkt dat u heel wat voorstelt, maar u hebt niet de hersens om u te realiseren dat u nooit verder zult komen dan een beetje dom papierwerk. Ja, ik ken u."
De advocaat was stomverbaasd. Hij keek eens wat door de zaal om na te
Denken vroeg:
"Mevrouw Bakker, kent u de verdediger?"
Ze antwoordde:
"Ja zeker, ik ken meneer Van Dijk ook al sinds hij een kleine jongen was. Ik heb vaak op hem gepast als zijn ouders weg waren. En hij is ook een grote teleurstelling voor mij. Hij is lui, een domme kwezel en hij heeft een drankprobleem. Hij kon met niemand een normale relatie opbouwen en zijn advocatenkantoor is een van de slechtste van het land. Ja, ik ken hem."
Op dit punt aangekomen maande de rechter de mensen in de rechtszaal tot stilte en riep de beide advocaten bij zich. Fluisterend zei hij tegen hen:
"Als een van jullie beiden het lef heeft om te vragen of ze mij kent, zal ik jullie laten vervolgen wegens belediging!"