Nieuwe Moppen

In de jaren 70' toen de vrouwen nog lange rokken en kleedjes droegen kwam ik een dancing binnen. Ik zie daar een beeldschoon meisje alleen aan een tafeltje zitten. Na een paar glaasjes gedronken te hebben waag ik het erop, ga naar haar toe en vraag haar ten dans. Verbouwereerd bekijkt ze me en vraagt of ik haar voor de gek aan het houden ben. Ik zeg: nee hооr hoezo? Ze heft haar lang kleed een stukje op en dan zie ik pas dat ze in een rolstoel zit. Beschaamd verontschuldig ik me en ga terug naar de toog.
Later op de avond brengt een vriendin van haar een bierviltje waarop staat of ik het meisje in de rolstoel niet naar huis wil brengen. Daar ik mijn flater wil goed maken stem ik toe. Rolstoel in de koffer,meisje in auto en we zijn op weg naar haar huis. Plots fluistert ze me in mijn oren : Ik wil dat je me neemt! Ik zeg sorry maar ik heb geen ervaring met deze situatie. Geen probleem zegt ze laat alles maar aan mij over.
Opeens zegt ze: Rij hier dat landweggetje in en daar zie je een boom die heeft 2 stevige laaghangende takken. Hang me daar in en laat ons de nacht van ons leven hebben. Zo gezegd zo gedaan en na de daad breng ik haar naar huis. Daar aangekomen word ik opgewacht door haar ma en pa. De vader is vol lof over mij, vereerdt me, geeft schouderklopjes en zegt honderd keer wat voor een goede gast ik ben. Opeens zeg ik: Meneer u kent me pas 10 minuten hое кunт u weten of ik ene goede gast ben? Heel simpel zegt de pa: Jij brengt haar teminste terug, de anderen laten haar altijd hangen!!
Een meisje van 16 gaat voor het eerst naar de disco.
Haar moeder neemt haar vlak voordat ze gaat, nog even apart en zegt:
"Er zullen wel wat jongens zijn vanavond die je lastig gaan vallen. Die zijn er altijd. Zodra je vindt dat iemand te ver gaat, zeg je gewoon:
"En hое denk je dat ons kind gaat heten?, dan zijn ze zo weg!"
Het meisje gaat weg, staat gezellig te dansen met wat vriendinnen in de disco, komt er ineens een jongen voor haar staan. Hij begint met haar te dansen, komt steeds dichterbij en begint haar dan ineens te zoenen.
Zij zegt:
"En hое denk je dat ons eerste kind gaat heten?" De jongen weet niet hое snel hij weg moet komen.
Een tijdje later gebeurt hetzelfde. Weer stelt ze de vraag. De jongen verzint een lullig excuus en komt niet meer terug.
De disco gaat dicht. Ze staan nog even buiten, komt er een jongen op haar af gelopen. Hij vraagt:
"Wil je misschien nog even met mij door het park lopen?";
Ze vindt het goed en na een tijdje gaan ze op een bankje zitten. Ze praten wat, tot de jongen haar opeens begint te zoenen. Ze spreekt de magische woorden, maar hij blijft gewoon doorgaan. Dan gaat hij met zijn handen onder haar bloesje. Ze zegt weer het zinnetje, maar ongestoord gaat de jongen zijn gang. Hij gaat steeds verder: bloes uit, rok uit, bh uit, раnтy uit, condoom om en doet de horizontale mambo jambo met haar .
Zij:
"НОЕ DENK JE DAT ONS EERSTE KIND GAAT HETEN?!?!"
Hij doet zijn condoom af, legt er een knoop in en zegt:
"Als hij hier uitkomt, David Copperfield!!"
Een jaar na onze verloving staat volgende maand ons huwelijk op het programma. Mijn toekomstige schoonmoeder is, behalve een zeer aantrekkelijke vrouw, een lekker stuk, een organisatorisch genie. Zij zorgt in haar eentje voor de hele organisatie van ons huwelijksfeest: kerk, muziek, fotograaf, bloemen, diner, enz...
Kort geleden riep zij mij bij haar om onze lijst met genodigden nog eens te overlopen daar deze veel te lang was, vooral mijn familie.... Samen met haar heb ik dan de lijst herbekeken en het aantal genodigden tot ca. 150 gereduceerd. En toen viel mijn mond open van verbazing: zij zei dat ze mij een sеxy kerel vond en wel eens zin had in beestig wilde sекs met mij, nog voor dat ik met haar dochter zou trouwen. Zij stond op en stapte sensueel naar de slaapkamer maar fluisterde mij nog toe dat ik de uitgang wel zou vinden mocht ik het niet aandurven. Ik bleef enkele minuten lang met een bonzend hart als aan de grond genageld staan. Toen nam ik mijn besluit en rende naar de deur. Eens buiten gekomen zag ik mijn toekomstige schoonvader glimlachend naast mijn auto staan. Vaag herinner ik mij nog hое hij vertelde dat zij zeker wilden zijn dat hun dochter met een eerlijke fatsoenlijke man zou trouwen, en dat ik de test met glаns doorstaan had. Hij gaf mij een schouderklop en omarmde mij stevig terwijl ik nog aan het bekomen was van de emotie.
Moraal van het verhaal:
Je kan je condooms beter in je wagen bewaren dan in je broekzak...
Een dominee en een priester zitten op een bank in het park te keuvelen.
De dominee draagt een zeer sleets kostuum terwijl de pastoor in een redelijk chique pak gestoken is. De priester vraagt de dominee waarom hij zo'n afdrager aan heeft.
De dominee:
"Ik leef voor God, en als Zijn dienaars leven wij van wat er overblijft van wat de Gemeenteleden des Zondags doneren in het kerkfonds."
"Overblijft?", vraagt de priester.
"Na de dienst neem ik al het bij de collecte opgehaalde geld, teken een krijtcirkel op de grond, gooi het geld in de lucht, en alleen wat in de cirkel blijft liggen is voor mijn levensonderhoud. De rest is voor God."
"Dat zien wij toch wat makkelijker als katolieken", antwoordt de priester, "wij doen dat ook, collecte, krijtcirkel enzo, maar bij ons is het: Al wat in de cirkel valt is voor God, de rest voor mij zeg maar."
Hij is nog niet uitgesproken of er komt een Porsche aanstuiven, een rabbi springt eruit, Versace kostuum, met goud behangen, dikke Rolex, GSM.
"Zeg rabbi, u zit goed in de slappe was zo te zien ? Kom erbij zitten."
Ze leggen hem uit waar ze het over hadden, en nieuwsgierig naar hое de rabbijn zo welvarend kan zijn als geestelijke zegt hij:
"O, wij doen dat ook hооr, collecte in de sjoel enzovoort. Alleen die cirkel, dat doe ik niet. Ik gooi gewoon alles de lucht in en roep God aan: Alles wat U vangt mag U houden!"
De Heer kwam tot Noë in België in het jaar 2021.
De aarde was verdorven en overbevolkt. De Heer daalde neer en gaf aan Noë de opdracht een Ark te bouwen en twee exemplaren van elk levend wezen samen met enkele goede mensen te redden.
"Hier is het plan", zei God. "Haast je, want over zes maanden zal het 40 dagen en 40 nachten beginnen te regenen. Frank De Boosere zal dat niet weten te verklaren en weer maar wat uit zijn duim zuigen".
Zes maanden later begon het te regenen. De Heer keek neer en zag Noë wenen in zijn overstroomde tuin, maar hij zag geen Ark.
"Noë", donderde Hij, "waar is mijn Ark?"
"Vergeef me, Heer", smeekte Noë. "De dingen zijn wel wat veranderd tegen vroeger.
Ik had een speciale bouwvergunning nodig.
En ik heb moeten discussiëren met de inspecteurs in verband met een brandverzekering.
Mijn buren beweren dat ik de bouwlijn overschreden heb met mijn Ark en dat ik de maximumbouwhoogte niet gerespecteerd heb.
Ook legden ze een klacht neer wegens geluidsoverlast op de werf.
We zijn naar Stedenbouw moeten gaan voor een beslissing.
Dan kwamen het ministerie van Verkeer en de dienst van Bruggen en Wegen.
Zij wilden een waarborg gestort hebben voor de mogelijke, toekomstige, kosten van de aanpassing van de infrastructuur als de Ark moest verplaatst worden naar de zee. Ik beweerde dat de zee tot hier zou komen, maar daar geloofden ze geen snars van.
Hout vast krijgen was een ander probleem.
De groenen trekken van leer tegen het kappen van inlands hout, en dit om
De gevlekte bosuil te beschermen.
Ik probeerde de naturisten te overtuigen dat ik het hout juist nodig had om die uil te redden. Geen gehoor!
Ik verzamelde de dieren. Maar dan werd ik aangeklaagd door Gaia. Michel Van Den Bossche beweerde dat ik wilde dieren gevangen hield tegen
Hun zin.
Ook argumenteerden ze dat de accommodatie te beperkt was en dat het wreed en onmenselijk was zoveel dieren te houden in zo'n kleine ruimte.
Het Ministerie van Leefmilieu besliste dat ik geen Ark mocht bouwen zonder dat ik een Milieueffectenrapport opmaakte over uw voorspelde watervloed.
Ondertussen ben ik nog steeds bezig een klacht van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding van uw dwarse pater Leman op te lossen. Volgens hem moet ik een bepaald aantal allochtonen inhuren om de Ark te bouwen.
Anderzijds willen de vakbonden dat ik enkel vakbondsleden met Arkbouwervaring te werk stel.
Om de zaken nog erger te maken heeft Douane en Accijnzen al mijn bezittingen en beleggingen aangeslagen. Zij beweren dat ik het land illegaal wil verlaten met meeneming van bedreigde diersoorten.
Toen men op de ministeries van volksgezondheid en landbouw hoorde van al die dieren, begonnen ze te kankeren over het "mestaktieplan" en vroegen of ik nog nooit gehoord had over het MAP en wat ik er zou aan doen.
En dan zwijg ik maar over de problemen met het ellebogenwerk van al die politici die, door hun dienstbetoon, allemaal iemand hadden die absoluut mee moet.
Dus Heer, vergeef mij, het zal me minstens tien jaar kosten om de Ark te bouwen."
Plotseling stopte de regen, de hemel klaarde op en de zon begon te schijnen.
Noë keek verwonderd op. "Wil dit zeggen dat U de wereld niet zal vernietigen", vroeg hij.
"Neen", zei de Heer, "Uw regering is daar al intensief mee bezig" !
De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor te zoeken om hun gezin te starten. Op de dag dat de donor langs zou komen, moest meneer Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn vrouw en zei:
"Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn.
" Een half uur later kwam heel toevallig een deur-tot-deur baby fotograaf langs, en belde aan."Goedemorgen, mevrouw. U kent me niet, maar ik ben hier om...
"Oh, je hoeft niets uit te leggen hооr. Ik verwachtte je al, " onderbrak mevrouw Janssen hem.
"Werkelijk? " vroeg de fotograaf. "Nou, prima! Mijn specialiteit zijn baby's. "
"Dat hoopte mijn man en ik al. Kom alsjeblieft binnen en ga zitten."uhum. . . waar gaan we precies beginnen? " vroeg mevrouw Janssen blozend.
"Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal doe ik er eerst twee in de badkuip, één op de bank, en soms nog een paar op het bed. Vaak is de vloer in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter oppervlak. "
"Badkuip, huiskamervloer? Geen wonder dat het niet werkte voor mij en Harry. "
"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed doen. Maar als we verschillende posities proberen, en ik schiet van zes of zeven verschillende hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zal zijn over de resultaten. "
"Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben, " piepte mevrouw Janssen.
"Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn tijd nemen. Het kan makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik zeker dat U daar niet tevreden over zal zijn. "
"Ik weet het wel zeker! ! " riep mevrouw Janssen uit.
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn album met babyfoto's. "Deze is gemaakt op de bovenkant van een dubbeldekkerbus midden in Antwerpen. "
"Mijn God! ! ", riep mevrouw Janssen uit, aan haar zakdoek plukkend.
"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt, er rekening mee houdend dat de moeder nogal moeilijk deed. " De fotograaf gaf haar de foto.
"Moeilijk? " vroeg mevrouw Janssen.
"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar het stadspark om het voor elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden mensen te dringen om het maar goed te kunnen zien. "
"Te dringen? " vroeg mevrouw Janssen, haar ogen open van verbazing.
"Ja. . . " vertelde de fotograaf. ". . . en voor langer dan drie uur!Het mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven. Ik kon me amper concentreren. Toen begon het donker te worden en moest ik het snel afwerken. Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn gereedschap gingen knabbelen, moest ik alles wel weer snel terugstoppen. "
Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt dat ze werkelijk aan uw uhum . . . gereedschap knabbelden? "
"Jazeker. Nou mevrouw, als U er klaar voor веnт, zal ik de standaard opzetten, zodat we aan de slаg kunnen. "
"Standaard? ? " Mevrouw Janssen keek nu ontzettend bezorgd.
"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om mijn Canon op te laten rusten. Hij is veel te groot voor mij om vast te houden wil ik goed kunnen schieten.
"Mevrouw? Mevrouw? . . Goeie God, ze is flauwgevallen! ! Zou ik iets verkeerds gezegd hebben?"