Skip to main content
Er is er man en die is behept met een enorme jongeheer en gaat naar de dokter in zijn eigen woonplaats, want ook zijn vrouw kan hem niet bergen en die kan drie dagen niet zitten na de sекs. Hij vraag of de dokter er iets aan kan doen en de dokter zegt: Natuurlijk kunnen wij dat.
De man wordt netjes geopereerd en met het advies naar huis gestuurd:
“Over zes weken kun je alles weer gebruiken.”
Echter na acht weken staat de man weer bij de dokter op de stoep met de vraag:
“Mijn vrouw komt op de een of andere manier nu toch iets te kort, ze vindt hem net iets te klein geworden, кunт er nog iets aan doen?"
"Natuurlijk”, zegt de dokter, “dan zetten we je zак iets naar achteren.”
De man wordt weer geopereerd en naar huis gestuurd. Na twee weken staat hij alweer bij de dokter op de stoep.
“Wat is er?” vraagt de dokter, “iets niet goed?”
“Kun je wel stellen”, zegt de man, “want elke keer als ik naar de wc ga sсhijт ik over mijn zак. Кunт u daar nog iets aan doen?”
“Nee,” zegt de dokter, “helaas niet.”
“Nou, zegt de man dan ga ik wel naar mijn broer.”
“Is die ook chirurg?” vraagt de dokter, “wat kan die nog doen dan?”
“Nee,” zegt de man, “mijn broer is fietsenmaker, hij zet er wel een spatlap tussen…”
Mijn vader en ik woonden boven een sigarenzaak en wij bezaten een televisie. Boven ons woonden een knappe weduwe en haar even knappe dochter. Zij bezaten geen televisie en kwamen daarom vaak bij ons kijken. Na een paar weken werd ik verliefd op de knappe weduwe en trouwde haar. Mijn vader werd verliefd op de knappe dochter en trouwde ook.
En toen begon de narigheid...
Daar mijn vader trouwde met de dochter van mijn vrouw, en dus ook mijn dochter, is mijn dochter thans mijn moeder. Tegelijkertijd ben ik haar vader want ik ben immers met haar moeder getrouwd. Verder is mijn vader de schoonvader van mijn vrouw, omdat ik zijn zoon ben en haar echtgenoot. Mijn vader is echter ook de schoonzoon van mijn vrouw, die tevens zijn schoondochter is omdat zij getrouwd is met mij.
Maar dat is nog niet alles...
Mijn vrouw krijgt een prachtige zoon en nu begint de ellende pas goed. Mijn zoon is allereerst mijn zoon. Goed maar hij is de broer van mijn moeder, omdat zij de dochter is van mijn vrouw en getrouwd is met mijn vader. Zodoende ben ik een neefje van mijn zoon en daardoor een neefje van mijn dochter, omdat zij een zuster van hem is. Zij, mijn moeder, die trouwens ook mijn dochter is, is dus tegelijkertijd mijn tante; en mijn vader, haar echtgenoot, is dus mijn oom. Mijn vader is tevens grootvader geworden. Zijn echtgenoot, mijn dochter, is dus grootmoeder. Mijn vader en ik zijn dus over-grootouders geworden van onze zoon.
Maar het werd nog veel en veel erger...
De jonge vrouw van mijn vader wordt moeder en haar zoon wordt mijn broer, die tevens zoon van mijn tante is en dus mijn neef. Verder is mijn eigen zoon de oom van mijn broer , omdat mijn broer een zoon is van zijn zuster. Mij vrouw is grootmoeder geworden, want de jonge zoon van mij vader is de zoon van haar dochter. Aangezien ik met haar getrouwd ben, ben ik grootvader. Let wel, grootvader van mijn broer. Aangezien de grootvader van broer ook mijn grootvader is, ben ik dus mijn eigen grootvader!
Volgens mij hadden die knappe weduwe en haar knappe dochter beter zelf een televisie kunnen aanschaffen. Dan had het allemaal niet zover hoeven komen.
Jan heeft last van een 'tic nerveux' op zijn linkeroog, zodat het lijkt alsof hij een knipoog geeft. Op een dag gaat hij solliciteren als handelsvertegenwoordiger voor een bedrijf. De personeelschef bestudeert zijn cv en zegt:
"Wel, dat ziet er goed uit. Goede opleiding, en ook goede referenties. Normaal gezien zouden we u onmiddellijk in dienst nemen. Maar zoals u weet gaan de mensen bij een handelsvertegenwoordiger erg af op het uiterlijk. En dat geknipoog van u, dat kan de potentiele klanten afschrikken. Het spijt me, meneer, maar we kunnen u niet in dienst nemen..."
"Wacht" roept Jan. "Wanneer ik 2 aspirientjes neem, dan gaat het knipogen over!"
"Ah, is dat echt? Dat is fantastisch! Laat maar eens zien." Jan rijkt in zijn zakken en begint er te zoeken; alles wat hij tegenkomt legt hij op de bureeltafel: rode condooms, blauwe condooms, geribbelde condooms, condooms met aardbei, frambozen en chocoladesmaak... uiteindelijk vindt hij de sтriр met aspirines, neemt er twee uit, slikt ze in, en stopt onmiddellijk met knipogen. "Dat blijkt inderdaad te werken." zegt de personeelschef. "Maar eerlijk gezegd: wij zijn een fatsoenlijk bedrijf, en een man die blijkbaar zoveel achter de vrouwen zit, dat hebben wij niet nodig."
"Achter de vrouwen zitten? Ное bedoelt u? Ik ben een gelukkig getrouwd man?"
"Tja, meneer, hое verklaart u dan al die condooms?"
"Oh, dat" zucht Jan. "Веnт u al eens een apotheek binnengestapt en hebt u er, al knipogend, naar aspirientjes gevraagd?"
Op weg naar hun bruiloft verongelukt het jonge katholieke koppel bij een auto-ongeluk.
Het volgende moment staan ze voor de hemelpoort waar ze wachten op Petrus.
Ze vragen Petrus of ze in de Hemel kunnen trouwen.
Petrus zegt:
"Ik weet het niet, dit is de eerste keer dat iemand dat vraagt. Ik ga het uitzoeken." . Het koppel wacht, en wacht. Twee maanden gaan voorbij en het koppel wacht nog steeds.
Terwijl ze wachten, discussiëren ze over hое het is om voor eeuwig getrouwd te zijn. "Wat als het niet werkt," vragen ze zich af, "zitten we dan voor eeuwig aan elkaar vast?" Na 3 maand keert Petrus eindelijk terug. "Ja", zegt hij, "jullie kunnen trouwen in de hemel."
"Dat is geweldig!" zegt het koppel, "maar we vroegen ons af, wat als ons huwelijk niet werkt?
Kunnen we dan ook een scheiding aanvragen in de Hemel?" Petrus wordt woedend en gooit zijn papieren op de grond. "Wat is er?" vraagt het koppel angstig. "Kom, schreeuwt Petrus, "het kostte mij drie maanden om een priester te vinden in de hemel!
Heb je enig idee hое lang het zal duren voor ik hier één advocaat vind ?"