Οι Αμερικάνοι, οι Ρώσοι και οι Ιάπωνες ετοιμάζουν μια διετή αποστολή διαστημικού λεωφορείου, με έναν αστροναύτη από κάθε χώρα.
Μιας που θα είναι δύο μεγάλα, μοναχικά χρόνια εκεί πάνω, επιτρέπουν στον καθένα να πάρει μαζί του ένα είδος διασκέδασης της επιλογής του, που να μη ζυγίζει πάνω από 150 pounds.
Ο Αμερικάνος ζητά από το συμβούλιο της NASA να πάρει την 125 lb. σύζυγό του. Το εγκρίνουν.
Ο Ιάπωνας αστροναύτης λέει:
"Πάντα ήθελα να μάθω λατινικά. Θέλω 100 lbs. βιβλίων με κείμενα". Το συμβούλιο της NASA το εγκρίνει.
Ο Ρώσος αστροναύτης σκέφτεται για λίγο και λέει:
"Δύο χρόνια... εντάξει, θέλω 150 pounds από τα καλύτερα Κουβανέζικα πούρα που υπάρχουν". Πάλι, η NASA δίνει το οκέι.
Δύο χρόνια αργότερα, το διαστημικό λεωφορείο προσγειώνεται και όλοι μαζεύονται απέξω για να υποδεχτούν τους αστροναύτες. Λοιπόν, ήταν προφανές τι έκανε ο Αμερικάνος, αυτός κι η γυναίκα του βγήκαν κρατώντας ένα βρέφος ο καθένας.
Το πλήθος επευφημεί.
Ο Ιάπωνας αστροναύτης εμφανίζεται και βγάζει για δέκα λεπτά λόγο σε εντελώς άπταιστα λατινικά.
Το πλήθος δεν κατάλαβε ούτε λέξη, αλλά εντυπωσιάστηκε και ζητωκραύγαζουν πάλι.
Βγαίνει έξω και ο Ρώσος αστροναύτης περπατώντας βαριά, σφίγγει το έδρανο του βήματος μέχρι τα δάκτυλά του να ασπρίσουν, ρίχνει μια ματιά στη πρώτη σειρά και ουρλιάζει:
- Ένα σπίρτο κανείς;
ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ που πλήττει, με μεγάλο στήθος, ψάχνει αρσενικά οποιασδήποτε ηλικίας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μπάρμαν γυναίκα.
ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ, τρυφερός, ζητεί γυναίκα από Ρωσία, Βουλγαρία, Αίγυπτο, έως
50 ετών, 85-120 κιλά, με σκοπό το γάμο.
18ΧΡΟΝΟΣ ζητάει γυναίκα από 65 και άνω για να την κρατήσει για πάντα
(από εφημερίδα της Κατερίνης).
ΚΥΡΙΑ, 48 ετών, πολύ εμφανίσιμη, ζητά να φιλοξενηθεί σε επαρχία το
4ήμερο του Πάσχα από εμφανίσιμο και ευκατάστατο κύριο.
ΖΗΤΩ να μου χαρίσουν έγχρωμες τηλεοράσεις, στερεοφωνικά συγκροτήματα,
Φωτοτυπικό και εκτυπωτικό μηχάνημα.
ΡΑΝΤΕΣ για σουτιέν στράπλες ζητούνται προς αγορά.
Προσφορά: ... Ή «Διατίθεται αίθουσα για γάμους και βαφτίσια. Όπισθεν λειτουργεί βουλκανιζατέρ».
ΠΩΛΕΙΤΑΙ φίδι 75 μέτρα στενό, μαύρο φίδι, με βούλες πορτοκαλλιές και ραβιδώσεις κίτρινες, Αφρικής γνήσθειον, τέως δηλητηριώδη, διά ζώνες, πορτοφολάκη, μπρατσολέδες ρολογιού. Προσέχετε, μόνο σοβαραί
Προτάσεις, περίπου 120 τεμαχίων και 63 πόντων έκαστον περίπου όλο μαζί, μεγάλη έκπτωσις, συφέρει και πάρτε τηλέφωνον αυθημερώς, καν Λ. Γ.

Πέντε μήνες πριν ο Γιούρι Γκαγκάριν εκτοξευτεί στο διάστημα, στέλνουν οι Αμερικανοί ένα κατάσκοπο στη Μόσχα. Ο κατάσκοπος τέλεια εκπαιδευμένος πηγαίνει να φάει σε ένα Ρώσικο εστιατόριο. Φωνάζει τον σερβιτόρο και του λέει:
“Μια βότκα και την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού”.
Αφού έφαγε παίρνει τη βότκα και κάθεται στο μπαρ, πιάνεται στη συζήτηση με τον μπάρμαν και προσπαθεί να πάρει τις πρώτες εντυπώσεις, πάνω στη συζήτηση του λέει ο μπάρμαν:
“Σαν Ρώσος έφαγες, σαν Ρώσος πίνεις, μιλάς καλά τα ρώσικα αλλά Ρώσος δεν είσαι.” Ο κατάσκοπος ταραγμένος του ζητά ένα μπουκάλι βότκα ακόμα και αυτός του επαναλαμβάνει:
“Σαν Ρώσος έφαγες, σαν Ρώσος πίνεις, μιλάς καλά τα ρώσικα αλλά δεν είσαι Ρώσος.”
Tο ίδιο γίνεται και την τρίτη φορά Αγανακτισμένος ο αμερικανός τον ρωτάει;
“Καλά ρε μεγάλε που το κατάλαβες;“
“Εμείς εδώ στη Ρωσία μαύρους Ρώσους δεν έχουμε!” του απαντάει!
Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν, και δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα πριν φύγει του είπε:
Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν, και δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα πριν φύγει του είπε:
- Τώρα που το λες, θα το σκεφτώ και μπορεί να έρθω κι εγώ.
- Έλα τότε.
- Α, δεν μπορώ τώρα, έχω μερικές δουλειές να κανονίσω. Μια που θα πας εκεί, όταν μπορέσεις, γράψε μου ένα γράμμα για το πως είναι τα πράγματα εκεί.
Γράψε μου με κόκκινο στυλό αν όλα τα πράγματα είναι καλά και ωραία εκεί, και με μπλε αν είναι χάλια μέρος για να ζήσει κανείς.
Έτσι λοιπόν, ο Κώστας, μετά από τρεις μήνες, λαμβάνει ένα γράμμα από το φίλο του το Γιώργο.
Αγαπητέ Κώστα,
Τα πράγματα εδώ πέρα είναι τέλεια. Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι, η αστυνομία πολύ οργανωμένη, οι μισθοί είναι υψηλοί, τα ξενοδοχεία φτηνά, ο κόσμος φιλικός... Το μόνο εκνευριστικό πράγμα εδώ πέρα είναι ότι δεν μπορείς να βρεις πουθενά μπλε μελάνι.
- Και με ένα σουτ φωτοβολίδα, στέλνει την μπάλα στα Τζούμερκα (βουνά στην ʼρτα). (Κώστας Μπάνιας - Αρτα TV) Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στον τελικό 50 μέτρων ελεύθερο:
- Και φεύγουν καλά Χούγκεμπαντ και Ποπόφ και πάνε μαζί χέρι χέρι... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ, μεγάλη μάχη, ο Ολλανδός και ο Ρώσος... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... και τελικά είναι πρώτος ο Χολ ο Αμερικάνος, δεύτερος ο Ερβινγκ ο Αμερικάνος, τρίτος ο Χούγκεμπαντ και έκτος ο Ποπόφ. (Σχολιαστής της ΝΕΤ)
- Ρε παιδιά δεν καταλαβαίνω Αραβικά, δεν είμαι Αραβίδα. (ʼντζελα Δημητρίου)
- Ουδέν καλό αμπιγιέζ καλού. (ʼντζελα Δημητρίου)
Στο αεροπλάνο θέλοντας να καπνίσει, λέει στο διπλανό:
- Μπορείτε μήπως να ανοίξετε το παράθυρο για να φεύγει ο κάπνος; (ʼντζελα Δημητρίου)
- Πείτε μας πως σας φάνηκε η Τουρκική κουζίνα.
- Δεν ξέρω, εγώ στο σπίτι μου εχω Ιταλική. (ʼντζελα Δημητρίου)
Σε συνέντευξη στην ʼννα Παναγιωταρέα:
- Έχετε κάνει κανένα σφάλμα που το μετανιώσατε;
- Φυσικά. Σε αυτή τη ζωή κανείς δεν ειναι άσφαλτος. (ʼντζελα Δημητρίου)
- Από που μας τηλεφωνάτε;
- Από Σκιάθο.
- Α, ωραία... και έχουμε ένα βίντεο για τη Σκόπελο. (Έλενη Μενεγάκη)
Συγκρούστηκαν απεργοσπάστες που απεργούσαν. (Ρεπόρτερ του Alpha)
Σε τηλεοπτικό παράθυρο:
- Έπρεπε να ντρέπεσαι γι’ αυτά που λες.
- Ντρέψου εσύ ρε. (Μάκης Ψωμιάδης)

Σε πόσα χρόνια...
Μια ημέρα σε συνάντηση κορυφής, ο Κλίντον, ο Γιέλτσιν και ο Σημίτης αποφάσισαν να λάβουν μέρος σε μία πνευματιστική συγκέντρωση. Κάλεσαν λοιπόν το πνεύμα του Θεού για να του κάνουν από μία ερώτηση.
Πρώτος ρωτάει ο Κλίντον.
- Για πες μου Θεέ, σε πόσα χρόνια επιτέλους θα καταφέρω τους Αμερικάνους να ξεχάσουν το σκάνδαλο με την Μόνικα;
- Περίπου σε είκοσι χρόνια, απαντάει ο Θεός.
Σκέφτεται για λίγο ο Κλίντον και λέει:
- Στα αρχ... μου. Μήπως θα βρίσκομαι στη θέση μου για να το δω;
Δεύτερος ρωτάει ο Γιέλτσιν.
- Σε πόσα χρόνια Θεέ μου, θα καταφέρω να ξεχάσει ο Ρωσικός λαός τον πόλεμο στο Αφγανιστάν;
- Περίπου σε πενήντα χρόνια θα τα έχεις καταφέρει.
Σκέφτεται λίγο ο Γιέλτσιν και απαντά:
- Στα αρχ... μου. Σιγά μη βρίσκομαι στη θέση μου σε πενήντα χρόνια για να το δω.
Ρωτάει και ο Σημίτης τελευταίος.
- Πες μου Θεέ μου, σε πόσα χρόνια θα καταφέρω να κάνω τους Έλληνες να φερθούν σαν Ευρωπαίοι και να δεχθούν την ένταξη στην ΟΝΕ ;
Σκέφτεται για λίγο ο Θεός και λέει:
- Στα αρχ... μου Κωστάκη. Μήπως θα βρίσκομαι στη θέση μου για να το δω;
Ο πρέσβης των ΗΠΑ συζητάει με έναν αφρικανό αξιωματούχο για τα πράματα που η Ρωσία έχει δώσει στην χώρα του δεύτερου.
- Μας έχουν δώσει πολλά αγαθά, εργοστάσια, αεροδρόμια, φράγματα, τεχνολογική βοήθεια και φυσικά την ρωσική ρουλέτα!
- Ναι αλλά αυτό το τελευταίο δεν είναι και πολύ ωραίο παιχνίδι έτσι δεν είναι; ρίχνει το καρφί του ο αμερικάνος.
- Ναι έχετε δίκιο γι αυτό και την αλλάξαμε λίγο στην αφρικάνικη έκδοση, λέει ο αφρικανός και χτυπάει παλαμάκια.
Σε ένα δευτερόλεπτο εμφανίζονται 10 ολόγυμνες γκομενάρες, πρόθυμες για τα πάντα.
- Διαλέξτε μια για να σας πάρει πίπα, λέει ο αφρικάνος στον έκπληκτο αμερικάνο.
- Καλά ρωτά αυτό τι σχέση έχει με την ρώσικη ρουλέτα;
- Μια από αυτές είναι κανίβαλος!