Некој војни се враќа од фронтот во родната Англија и патува со воз.
Сите места се зафатени, во едно купе седи млада девојка, а до неа на седиштето седи кученце.
Војникот ја прашува:
- Се извинувам млада дамо, дали можам да го искористам местото за седење до вас?
- Вие војници сте апсолутни будали! Нели гледаш дека ова место е за моето кутре?!
- Госпоѓо! Во ред е јас многу сакам кучиња, дома имам две. Дозволете ми да седам на ова место и кученцето може да го чувам во скут.
- Не само што вие војниците сте прости, туку сте и апсолутно дрски.
На војникот му прекипало, го отвора прозорецот, го фаќа кутре и го фрла надвор.
Дамата во шок не може да каже ништо, а до неа еден постар господин му се обраќа на војникот:
- Млад човеку! Не се согласувам со зборовите на дамата за војниците, но должен сум да напоменам дека некои работи не ги прават како што треба. Вие не војувате како што треба, не јадете со нож и вилушка, и еве го последниот пример
- ја исфрливте погрешната kучka од прозорецот.
Во една месарница, влегува куче, но месарот веднаш го брка надвор. Сепак тоа е упорно и постојано се враќа држејќи платнена торба во забите.
По некое време месарот, љубопитен, ја зема торбата и гледа што има во неа. Внатре наоѓа плико со 1,000 денари и писменце во кое пишува:
- Ве молам дајте ми пола кило јунешко и кобасици за останатите пари.
Зачуден и уште пољубопитен, месарот го прави токму тоа. Кучето излегува, а тој се решава да го следи. Кучето минува на пешачки премин, застанува н автобуска станица и чека автобус. Се качува и се вози пет станици, потоа се симнува, чека на семафор и поминува кога се пали зелено, потоа доаѓа до една куќа, гребе на влезната врата, но никој не му отвара. Тогаш оди од страна и скока на прозорецот неколку пати додека еден човек конечно не го забележи, му отвори и почне да вика по него:
- Идиоту еден, колку пати ќе ти се случува истото, да не можеш да се научиш, глупав еден...
Тогаш месарот скокнува од грмушката каде што се крие и револтиран доаѓа до човекот па му вели:
- Како така викате по кучето, па тоа е сигурно најпаметното куче на светот.
- Овој паметен? Да беше паметен немаше трет пат да го заборава клучот од вратата.
Плавуша, жена на Трпе, ептен имала мерак да готви. Секој ден испробувала по еден нов рецепт и го готвела со голем мерак. А, еве како изгледа нејзиниот дневник:
Понеделник: Еве заврши и медениот месец и се сместивме во нашиот нов дом. Многу е забавно кога готвам за Трпе. Денес направив преубав колач по овој рецепт: „Изматете 12 јајца одвоено“. Но, немав доволно садови (12?!) па морав да позајмам неколку од комшиите. Колачот излезе супер.
Вторник: Сакавме овошна салата за вечера. Во рецептот пишуваше: „Послужете ја без ништо“. Тоа и направив. Се соблеков гола. Но, Трпе донесе некои пријатели на вечера. Никогаш не сум видела така зачудени лица додека послужувам салата.
Среда: Се одлучив да правам грашок по рецепт кој вели вака: „Потребно е добро миење пред да се стави грашокот во водата“. Така, ја загреав водата, се избањав, па дури после го ставив грашокот да се готви. Не ми е јасно зошто, и вака и така немаше ништо подобар вкус.
Четврток: Денес Трпе бараше салата. Пробав нов рецепт. Вели: „Исецкајте ги сите состојки и потоа истурете ги по листовите од зелената салата еден час пред да ја послужите.“ Морав да истрчам скроз до градината на мајка ми. Ги истурив состојките по листовите од зелената салата и чекав цел саат за да случајно кучето не ги изеде. Трпе помина да ме праша дали се чувствувам добро. Се прашувам зошто?
Петок: Денес најдов едноставен рецепт за колачиња: „Ставете ги сите состојки во сад и добро измешајте – и тоа е тоа.“ Откако го направив ова отидов кај мајка ми. Веројатно нешто не е во ред со рецептот или садот, затоа што кога се вратив дома, смесата во садот изгледаше исто како кога ја оставив.
Сабота: Трпе беше денес на пазар и донесе кокос. Ме замоли да го спремам за недела. Не бев сигурна како се облекуваат кокосите во недела, но најдов едно слатко фустанче и мали чевличиња. Изгледаше преслатко, но кога Трпе го виде, излезе од кујната броејќи до 50?!
Недела: Денес дојдоа родителите на Трпе на вечера. Сакав да направам печење, ама во замрзнувачот имавме само хамбургер. Така, го ставив во рерна и подесив на командата печење. Мора нешто на не е во ред со рерната, затоа што на крајот од печењето повторно излезе хамбурер?!
Добра ноќ драги дневнику. Ова беше возбудлива недела. Одвај го чекам утрешниот ден да испробам некој нов рецепт за Трпе.
Два саат преко ноќ, спиев сви дома, к'д од ед'н пут, некој ѕрнннн, ѕвони на врата.
Иде муж у пижаме, отвара врата и има што да види, пијандура се држи за касу од врата, едвај стои на ноге.
- Што е бе, што сакаш, прашује муж.
- Може ли да искочиш, да ме гурнеш малко, нема кој да ми помогне?
- Што, абе тачан ли си, вика муж... Нели видиш дека е рог т'мнина надвор, марш...
Залупи врата и отиде да си легне до жену.
- Кој беше, прашује жена.
- Пијандура некоја, тражи да га гурам...
- Па иди бе, вика жена... Сеќаш ли се к'д на нас ни изгаси ауто у сред ноќ, а надвор киша, глуво куче немаше, да не бесва тија двоица, кој знае к'д ќе се вратесмо дома...
Муж се осети јадно, текне му дека е б'ш такој како што збори жена му, па искочи надвор и вика:
- Еј, куде си бе?
А пијандура се јавља:
- Еве сам на љуљашку, дојди да ме гурнеш