Το τσιμπούρι.
- Εδώ και τριανταπέντε μέρες, ρε Συμέλα μου, το παπάρι μου είναι συνέχεια σηκωμένο! Κάτι συμβαίνει, θα πάω σε γιατρό να με εξετάσει!
- Τι λες βρε Γιωρίκα, πρώτη φορά μου συμβαίνει να με ικανοποιείς, τόσες φορές και ασταμάτητα κι εσύ θέλεις να μου χαλάσεις την ευχαρίστηση;
- Δεν γίνεται γυναίκα, δεν αντέχω άλλο, πρέπει να πάω στο γιατρό!
Με τα πολλά, πάει σε γιατρό ο Γιωρίκας να εξεταστεί.
- Γιατρέ, εδώ και καιρό μου είναι συνεχώς σηκωμένη!
- Κατέβασε το παντελόνι σου να σε εξετάσω, λέει ο γιατρός.
Τον ψαχουλεύει από εδώ, τον ψαχουλεύει από εκεί..
- Μη στενοχωριέσαι του λέει, ένα τσιμπούρι σου δημιουργεί την όλη φάση.
Παίρνει ένα τσιμπιδάκι και του το αφαιρεί. Μόλις πήρε το τσιμπούρι, το παπάρι του Γιωρίκα ήρθε στα ίσια του.
- Γιατρέ, ευχαριστώ, τώρα αισθάνομαι καλύτερα. Πες μου τι σου χρωστάω;
- Τίποτα, άσε το τσιμπούρι και φύγε!
Τρεις άντρες, ένας ξυλουργός, ένας μαραγκός κι ένας παγωτατζής, περιπλανιόντουσαν στην έρημο διψασμένοι και κουρασμένοι.
Ξαφνικά βλέπουν έναν τεράστιο πύργο και τρέχουν να ζητήσουν λίγο φαγητό και νερό.
Χτυπάνε την πόρτα και βγαίνει μία πολύ όμορφη γυναίκα, η οποία τους ρωτάει:
- Τι θέλετε;
Εκείνοι απαντούν:
- Λίγο φαγητό για να πάρουμε δυνάμεις και μετά θα φύγουμε.
- Σύμφωνοι, λέει η γυναίκα, αλλά θα με αφήσετε να σας κόψω τα πουλιά σας.
- Εντάξει, λένε οι άντρες, εάν είναι να φάμε...
Αφότου έφαγαν παίρνει τον πρώτο σε ένα δωμάτιο και...
- Αααα!
Μόλις το άκουσαν οι άντρες τρομοκρατήθηκαν.
Παίρνει τον δεύτερο...
- Ιιιααααιιιξξ!
Όταν έρχεται και η σειρά του τρίτου την ρωτάει:
- Γιατί ήταν τόσο διαφορετικός ο ήχος που έβγαλε ο καθένας τους;
Εκείνη του απαντά:
- Ο πρώτος ήταν ξυλοκόπος και έτσι του το έκοψα με τσεκούρι, και του δεύτερου που ήταν μαραγκός του το έκοψα με πριόνι.
- Κι εγώ που είμαι παγωτατζής, θα μου το γλύφεις μέχρι να πέσει;
Είναι η μαμά με τον Γιαννάκη μέσα σε ένα λεωφορείο, τίγκα στον κόσμο.
Σε κάποια φάση λέει ο Γιαννάκης:
- Μαμά, θέλω να κλάσω!
- Γιαννάκη, λέει η μαμά ντροπιασμένη, υπάρχουν και άνθρωποι γύρω που σε ακούνε. Δεν θα λες θέλω να κλάσω. Θα λες θέλω να αφήσω ένα σπουργιτάκι.
Περνάει λίγη ώρα ακόμα και αρχίζει ο Γιαννάκης:
- Μαμά, μαμά, θέλω να αφήσω ένα σπουργιτάκι!
Αφήνει το "σπουργιτάκι"...
Μετά από λίγο:
- Μαμά, μαμά, θέλω να αφήσω ένα σπουργιτάκι!
Την αφήνει πάλι...
Το έκανε αυτό καμιά δεκαριά φορές.
Ο κόσμος είχε ψοφήσει από την βρώμα.
Ξαναρχίζει ο Γιαννάκης:
- Μαμά, μαμά, θέλω να αφήσω ένα σπουργιτάκι!
Πετάγεται ένας κύριος:
- Γιαννάκη, άμα αφήσεις άλλο σπουργιτάκι, θα σου γαμήσω την φωλίτσα!
Δυο νεαροί συλλαμβάνονται για χρήση ναρκωτικών και οδηγούνται στο Δικαστήριο δια τα περαιτέρω. Είναι Παρασκευή και ο Πρόεδρος είναι άνθρωπος με κατανόηση τους βλέπει έτσι νεαρούς και αδαείς και αποφασίζει να τους δώσει μια δεύτερη αντί να τους στείλει κατ ευθείαν στη φυλακή. Τους προτείνει να τους αφήσει ελεύθερους για το σαββατοκύριακο και να γυρίσουν στο Δικαστήριο την Δευτέρα, αλλά θα πρέπει να έχουν αποδείξει ότι μέσα στις δυο ημέρες έκαναν δραστικό για να πείσουν άλλους να μη χρησιμοποιήσουν ποτέ ναρκωτικά ή, αν χρησιμοποιούν, να τα κόψουν αμέσως.
Το διήμερο περνάει και οι νεαροί εμφανίζονται πάλι ενώπιον του Προέδρου, που τους ρωτάει τι έκαναν πάνω σ αυτό που τους πρότεινε...
- Εγώ κύριε Πρόεδρε, λέει ο πρώτος, έπεισα 45 άτομα με το τον εξής παραστατικό τρόπο. Σ ένα χαρτί έκανα δυο κύκλους, ένα πολύ μεγάλο και ένα πολύ μικρό, και τους έλεγα ότι ο μεγάλος κύκλος είναι ο εγκέφαλος τους πριν χρήση ναρκωτικών ενώ ο δεύτερος ήταν πως θα καταντούσε ο εγκέφαλος τους μετά την χρήση...
Ο Πρόεδρος εντυπωσιάζεται από την έξυπνη σύλληψη του πρώτου, υπόσχεται ότι θα τον αφήσει ελεύθερο σε ανταμοιβή και ρωτάει τον δεύτερο των... Νεανίων τι έκανε...
- Α κύριε Πρόεδρε, εγώ ακολούθησα την ίδια... Παράσταση αλλά με τελείως ... Προσέγγιση... Τους έλεγα ότι ο μικρός κύκλος είναι ο πισινός τους πριν την χρήση και ο δεύτερος μεγάλος κύκλος είναι, το πως αυτός θα καταντήσει μετά την χρήση ναρκωτικών, όταν καταλήξουν στη φυλακή!...
Γυρνάει ο ήρωας μας 7.00 το πρωί σπίτι του περπατώντας στα νύχια και προσπαθώντας να μην κάνει τον παραμικρό θόρυβο, μονο και μόνο για να βρεί τη σύζυγο του να τον περιμένει πίσω απο την πόρτα.
- Που ήσουνα Σουπερμαν; 7 η ώρα το πρωί πήγε!
- Μα αγάπη μου δεν σου είχα πει οτι είχαμε συνέδριο με εκείνους τους πολύ σημαντικούς πελάτες απο την Ιαπωνία;
- Καλά ρε Σούπερμαν μέχρι τί ώρα είχατε συνέδριο; 8.00; 9.00; Είναι 7 η ώρα το πρωί!
- Ε, κουκλίτσα μου δεν θα πηγαίναμε τους πελάτες κάπου για ένα ποτό να συζητήσουμε τους όρους της συμφωνίας καλύτερα;
- Εντάξει Σούπερμαν, τους πήγατε για ποτό μέχρι τις 10.00, αντε 10.30. Μετά πού ήσουνα; Είναι 7 η ώρα το πρωί, ρε γαμώτο!
- Ρε αγαπούλα μου, για να γιορτάσουμε την συμφωνία μας πήγαμε σε μια ταβέρνα να φάμε.
- Και μέχρι πότε Σούπερμαν είσασταν στην ταβέρνα; 12.00; 1.00; Έχει πάει 7 το πρωί πια!
- Μα είσαι σοβαρή; Ήρθανε οι άνθρωποι τόσο δρόμο απο την Ιαπωνία και δεv θα τους πηγαίναμε στα μπουζούκια να γλεντήσουν;
- Αντε οτι κάτσατε στα μπουζούκια μεχρι τις 3.00,άντε 4.00. Μέχρι τώρα πού ήσουν ρε Σούπερμαν;
- Ε ύστερα απο τόσα ξίδια, καρδούλα μου, πήγαμε να φάμε ενα πατσά να στρώσει το στομάχακι μας.
- Έστω οτι τρώγατε πατσά μέχρι τις 5.00-5.30 Σούπερμαν, έχει πάει 7.00 το πρωί πλέον.
- Μα, ύστερα, φώς μου, πηγαμε για κουλούρι στην Ομόνοια και με την κίνηση μέχρι να φτάσω εδώ πήγε 7.00. Πές μου όμως, γιατί με λές Σούπερμαν συνέχεια;
- Γιατί μονο ο Σούπερμαν και εσύ φοράτε το σώβρακο έξω απο το παντελόνι!