Een man had tickets voor twee goede plaatsen voor de finale van de Champions League. Terwijl hij daar zit komt een andere man naar beneden en vraagt of het zitje naast hem bezet is. "Neen," zegt de eerste " De plaats is vrij."
"Dat is toch ongelooflijk!" zegt de andere." Iemand die een ticket heeft voor dergelijke finale, de grootste sportgebeurtenis van Engeland, en er geen gebruik van maakt."
Zegt de eerste:
"Wel, eigenlijk is dat ook mijn plaats. Mijn vrouw moest met mij meekomen, maar ze overleed plotseling. Dit is de eerste finale dat we niet samen bekijken sinds we trouwden."
"Ohh.. Het spijt me dat te horen. Dat is verschrikkelijk. Maar kon je niemand anders vinden om met je mee te komen, een vriend of kennis, of misschien een gebuur?"
De man schudde zijn hoofd. "Neen. Dat was niet mogelijk:
Ze zijn allemaal op de begrafenis."
De Heer kwam tot Noë in België in het jaar 2021.
De aarde was verdorven en overbevolkt. De Heer daalde neer en gaf aan Noë de opdracht een Ark te bouwen en twee exemplaren van elk levend wezen samen met enkele goede mensen te redden.
"Hier is het plan", zei God. "Haast je, want over zes maanden zal het 40 dagen en 40 nachten beginnen te regenen. Frank De Boosere zal dat niet weten te verklaren en weer maar wat uit zijn duim zuigen".
Zes maanden later begon het te regenen. De Heer keek neer en zag Noë wenen in zijn overstroomde tuin, maar hij zag geen Ark.
"Noë", donderde Hij, "waar is mijn Ark?"
"Vergeef me, Heer", smeekte Noë. "De dingen zijn wel wat veranderd tegen vroeger.
Ik had een speciale bouwvergunning nodig.
En ik heb moeten discussiëren met de inspecteurs in verband met een brandverzekering.
Mijn buren beweren dat ik de bouwlijn overschreden heb met mijn Ark en dat ik de maximumbouwhoogte niet gerespecteerd heb.
Ook legden ze een klacht neer wegens geluidsoverlast op de werf.
We zijn naar Stedenbouw moeten gaan voor een beslissing.
Dan kwamen het ministerie van Verkeer en de dienst van Bruggen en Wegen.
Zij wilden een waarborg gestort hebben voor de mogelijke, toekomstige, kosten van de aanpassing van de infrastructuur als de Ark moest verplaatst worden naar de zee. Ik beweerde dat de zee tot hier zou komen, maar daar geloofden ze geen snars van.
Hout vast krijgen was een ander probleem.
De groenen trekken van leer tegen het kappen van inlands hout, en dit om
De gevlekte bosuil te beschermen.
Ik probeerde de naturisten te overtuigen dat ik het hout juist nodig had om die uil te redden. Geen gehoor!
Ik verzamelde de dieren. Maar dan werd ik aangeklaagd door Gaia. Michel Van Den Bossche beweerde dat ik wilde dieren gevangen hield tegen
Hun zin.
Ook argumenteerden ze dat de accommodatie te beperkt was en dat het wreed en onmenselijk was zoveel dieren te houden in zo'n kleine ruimte.
Het Ministerie van Leefmilieu besliste dat ik geen Ark mocht bouwen zonder dat ik een Milieueffectenrapport opmaakte over uw voorspelde watervloed.
Ondertussen ben ik nog steeds bezig een klacht van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding van uw dwarse pater Leman op te lossen. Volgens hem moet ik een bepaald aantal allochtonen inhuren om de Ark te bouwen.
Anderzijds willen de vakbonden dat ik enkel vakbondsleden met Arkbouwervaring te werk stel.
Om de zaken nog erger te maken heeft Douane en Accijnzen al mijn bezittingen en beleggingen aangeslagen. Zij beweren dat ik het land illegaal wil verlaten met meeneming van bedreigde diersoorten.
Toen men op de ministeries van volksgezondheid en landbouw hoorde van al die dieren, begonnen ze te kankeren over het "mestaktieplan" en vroegen of ik nog nooit gehoord had over het MAP en wat ik er zou aan doen.
En dan zwijg ik maar over de problemen met het ellebogenwerk van al die politici die, door hun dienstbetoon, allemaal iemand hadden die absoluut mee moet.
Dus Heer, vergeef mij, het zal me minstens tien jaar kosten om de Ark te bouwen."
Plotseling stopte de regen, de hemel klaarde op en de zon begon te schijnen.
Noë keek verwonderd op. "Wil dit zeggen dat U de wereld niet zal vernietigen", vroeg hij.
"Neen", zei de Heer, "Uw regering is daar al intensief mee bezig" !
Een boer zit zich in het café van het dorp volledig lаzаrus te drinken, wanneer zijn buurman naast hem komt zitten en vraagt:
"Zeg, Jef, wat zit gij hier nu op zo'n mooie dag uw eigen te pletter te drinken?"
Jef:
"Ach jong, zwijgt stil, soms zijn er gewoon dingen die ge ni кunт uitleggen!"
Buurman:
"Maar allez Jef, wat kan er nu van afschuwelijks gebeurd zijn?"
Jef:
"Wel, als ge het echt wilt weten... Ik zat dus vanmorgen één van mijn koeien te melken, en juist toen de emmer ongeveer vol was, stoot ze met haar linkerpoot heel dienen emmer om!"
Buurman:
"Akkoord, dat kan gebeuren, maar dat is toch niet zo erg?"
Jef:
"Ach jong, zwijgt stil, soms zijn er zo van die dingen die ge gewoon ni кunт uitleggen!"
Buurman:
"Maar allez Jef, we kennen mekaar toch al langer dan vandaag, hé! Wat is er dan zo erg aan?"
Jef:
"Awel, ik pakte hare linkse роот, bond die met een touw vast aan één van de palen daar, en begon haar terug opnieuw te melken. Toen den emmer bijna weer vol was, stootte ze die bij god opnieuw om, maar dan met hare rechterpoot!!!"
Buurman:
"Opnieuw? Oké, dat kan wel aankomen, maar dat kan toch ni alles zijn?"
Jef:
"Het meest logische, hé! Ik pakte hare rechterpoot en bond die aan de paal aan den andere kant vast. Dan ging ik terug gaan zitten om ze verder te melken en toen eindelijk den emmer bijna terug vol was, stompt ze die toch wel omver met hare staart zekers!!!"
Buurman:
"Ik kan stilaan wel begrijpen waarom ge zo slecht gezind zijt..."
Jef:
"Och zwijgt! Da's nog ni alles! Ik zocht nog efkes een touw, maar vond er geen. Dus pakte ik mijne centuur, en bond hare staart vast aan de voederbak... Op dat moment zakte mijn broek af en kwam mijn vrouw binnen..."
Een 85 jarige man ging naar de dokter voor een sperma-onderzoek. De dokter gaf de man een fles en vroeg hem tegen morgen wat sperma mee te brengen. De volgende dag kwam de oude man terug bij de dokter, maar de fles was leeg.. De dokter vroeg natuurlijk naar wat er gebeurd was en de man antwoordde:
"Awel dokter, het zit zo, ik heb het met mijn rechterhand geprobeerd, zonder effect. Dan probeerde ik het met de linkerhand, geen effect... Mijn vrouw probeerde het met haar rechterhand en met haar linker hand. Geen effect. Dan probeerde ze het met de mond, eerst met haar tanden en dan zonder tanden. Geen effect. We zijn de buurvrouw gaan roepen. Die probeerde het met haar beide handen, geen effect. Ze heeft hem tussen haar knieën genomen, maar geen effect...!"
De dokter vraagt geschrokken:
"Heb je echt je buurvrouw erbij gehaald?"
Waarop de man antwoordt:
"Jazeker, maar wat we ook proberen, we krijgen die fles niet open.!!"
Een vrouw was in bed met haar minnaar, toen haar man plotseling thuis kwam.
'Vlug', zei ze 'ga in de hoek staan'. Ze smeerde hem snel in met babyolie en strooide grote hoeveelheden babypoeder over hem heen.
'Niet bewegen', fluisterde ze 'net doen alsof je een standbeeld веnт'.
'Wat is dit, lieverd'?, zei de man toen hij de slaapkamer binnenkwam.
'Oh, een standbeeld', antwoorde ze nonchalant. 'de buren van hiernaast hadden er een voor hun slaapkamer gekocht en ik vond hem zo mooi, dat ik er een ook gekocht heb'. Er werd niet meer over gepraat en ze gingen slapen. Om 2 uur 's nachts stond de echtgenoot op uit bed en ging naar de keuken. Even later kwam hij terug met een glas melk en een sandwich.
'Hier', zei hij tegen het standbeeld, 'eet iets. Ik heb laatst drie dagen óók zo voor gek bij de buren gestaan en niemand heeft me zelfs maar een glas water aangeboden'.
God zit met een dilemma. Het is veel te druk in de hemel. Hij verzint een nieuwe regel en vertelt dit aan de engel bij de hemelpoort. Elke keer als er iemand bij de hemelpoort komt moet je vragen hое zijn dag was. Als zijn dag vreselijk beroerd was ondanks het feit dat hij is overleden mag hij naar binnen. 'Ok', zegt de engel.
Even later komt er een man aanlopen. 'Een moment meneer, hое was uw dag?'
'Zeer beroerd' zegt de man. 'Meestal ga ik in de lunchpauze samen met een collega wat eten in dat tentje aan de overkant. Maar hij was ziek, dus ging ik thuis bij mijn vrouw wat te eten halen. Kom ik thuis op de 25e verdieping in onze flat. Ligt mijn vrouw daar op het bed te gillen. Ik snapte gelijk dat er een andere vent in de buurt moest wezen. Dus ga ik op zoek. Ineens zie ik een paar vingers aan het randje van het balkon hangen. Het is mijn buurman van boven. In mijn woede begin ik op z'n vingers te stampen. En ja hооr de man valt 25 verdiepingen naar beneden. Valt hij vеrdомме in een paar struiken. Ik zie hem nog een beetje bewegen. Dus ik besluit hem wat zwaars achterna te gooien. Het eerste wat ik tegenkom is de koelkast. Ik sleep hem naar het balkon en gooi hem over de reling. Precies boven op de man. Hij is op slаg dood. Door de vreugde en alle inspanning krijg ik een hartaanval en overlijd ter plekke.'
'Dat is inderdaad een vreselijke dag', zegt de engel. 'U mag naar binnen.'
Even later komt er een tweede man aanlopen. 'Een momentje meneer, кunт u mij vertellen hое uw dag was?'
'Nou, ik had vandaag een vrije dag en zat lekker te pilzen op mijn balkon, op de 26e verdieping. Op een gegeven moment ging ik mijn 12e pilsje pakken en verloor mijn evenwicht en lazerde over de rand. Gelukkig kon ik mij net vasthouden aan de rand van mijn onderbuurmans balkon. Komt die idiоот het balkon op en begint op mijn vingers te stampen. Ik val naar beneden maar overleef het nog net doordat mijn val wordt gebroken door een paar struiken. Zie ik ineens een koelkast naar beneden komen. Dat landt boven op mij en ik ben op slаg dood.'
'Dat is inderdaad vreselijk', zegt de engel. 'U mag ook naar binnen. '
Even later komt er een derde man aanlopen. De engel is verrast.
'U веnт al de derde vandaag, wat is er met u gebeurd?'
'Nou ik had een vrije dag dus ging ik eens lekker vrijen bij mijn vriendin. Komt ineens die vent van haar thuis. Vlug verstop je, zegt ze. Dus ikke rap de koelkast in...'
Een dom blondje heeft haar dag niet, ze is zojuist ontslagen en loopt droevig naar huis. Eenmaal aangekomen blijkt haar hele interieur weg te zijn, haar vriend is er vandoor met de buurvrouw. Het blondje ziet het niet meer zitten en besluit dat haar leven verder zinloos is en loopt naar een hoge brug. Net op het moment dat ze wil springen komt de Kerstman en roept:  "Hohoho, wat gaat u toch doen?"
Het blondje vertelt het hele verhaal waarop de Kerstman antwoordt:
"Nou, ik weet het goed gemaakt, ik ben de Kerstman en ik kan er voor zorgen dat als je weer naar huis gaat alles weer op zijn plaats staat, je vriend nog meer van je houdt dan ooit te voren en een brief van je werk klaarligt dat je extra opslag krijgt!" "Oh dank u wel!!!" antwoordt het blondje, "Ное kan ik u ooit bedanken?"
"Nou, " zegt de Kerstman, "Het klinkt misschien een beetje raar, maar kan je me misschien oraal bevredigen?"
Het blondje schrikt eerst van het verzoek maar bedenkt dat na wat de Kerstman voor haar gedaan heeft een dankbetuiging zeker op zijn plaats is en voldoet aan het verzoek van de Kerstman. Na afloop vraagt de de Kerstman aan het blondje:
"Ное oud ben jij eigenlijk?"
"28" antwoordt het blondje.
Waarop de Kerstman zegt:
"Dat je op die leeftijd nog in de Kerstman gelooft!"
Jack en Bob gaan een weekje skiën in Oostenrijk. Onderweg met de auto worden ze verrast door een sneeuwstorm. Ze proberen nog verder te rijden, maar als ze een hoeve langs de weg opmerken besluiten ze toch maar te stoppen. Ze bellen aan en vragen aan de knappe boerin die komt opendoen of ze de nacht mogen doorbrengen.
"Ik weet dat het een erge sneeuwstorm is en er is genoeg plaats in mijn huis, maar ik ben ваng dat de buren zullen roddelen als ik jullie in huis neem."
"Wees gerust mevrouw, we zullen in de schuur slapen en we zijn weg voor zonsopgang"
De vrouw gaat akkoord. Ze installeren zich in de schuur en voor dag en dauw zijn ze weer weg.
Het werd een prachtige skivakantie.
Maar negen maanden later ontvangt Bob een brief van een advocaat.
Na enkele minuten verdwaasd voor zich uit te hebben gekeken, beseft hij dat de brief afkomstig is van de advocaat van de weduwe van negen maanden geleden tijdens het skireisje.
Hij loopt tot bij Jack en vraagt hem of hij zich de knappe weduwe herinnert?"
"Ja ik herinner mij die." antwoordt Jack
"Zou het kunnen dat je midden in de nacht веnт wakker geworden en haar een bezoekje hebt gebracht?"
"Euh... ja" antwoordt Jack een beetje verveeld met de zaak.
"En je hebt mijn naam gebruikt in plaats van de jouwe?"
Jack wordt nu echt rood van schaamte:
"Ja, sorry hооr. Het is allemaal waar, maar waarom vraag je dat?
"Wel, ik heb net een brief gekregen van haar advocaat, ze is overleden en ik erf alles!"
(Dachten jullie iets anders misschien?)