Skip to main content
Een koppel op weg huiswaarts na een vermoeiende vakantie besluit om wat uit te rusten in een hotelletje langs de weg. Ze vragen de receptionist om hen over vier uur weer te wekken. Bij het vertrek krijgen ze een rekening gepresenteerd van 350 euro. De man ontsteekt in woede. De receptionist en de manager vertellen dat dit de standaardtarieven zijn. Het hotel beschikt over een riante sauna met massage, een zwembad met yacuzzi, allemaal ter beschikking van de geëerde gasten.
Elke avond een optreden van de beste artiesten uit Parijs, Londen en Amsterdam.
De man zegt dat ze daar geen gebruik van hebben gemaakt.
De manager blijft echter bij zijn verhaal:
"Het is hier, dus u had er kunnen gebruik van maken." De man schrijft morrend een check uit en overhandigt die aan de manager.
Daarop roept deze verbaasd uit:
"Maar mijnheer, dit is een check voor slechts 100 euro!"
"Klopt", zegt de man, "Ik heb u 250 euro in rekening gebracht voor het slapen met mijn vrouw."
"Maar dat heb ik niet gedaan", roept de manager verontwaardigd.
"Tja," antwoordt de man, "ze was hier, dus u had er kunnen gebruik van maken."
Managementles 1
Angela en Jaap zijn in de badkamer. Terwijl hij onder de dоuсhе staat en zij zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel. Angela slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open. Het is Fred, de buurman. Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Fred. "Ik geef je 500 euro als je de handdoek laat vallen". De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze: Wat een buitenkansje. En Angela laat de handdoek op de grond vallen. Fred staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro. Angela drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer. "Wie was dat? "vraagt Jaap." Fred, de buurman," antwoordt Angela. "Aha," zegt Jaap, "zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?"
Moraal: als je kritische informatie op tijd met je stakeholders deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen.
Managementles 2
Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt. "Jullie mogen alledrie een wens doen. "De secretaresse gilt meteen. "Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen." Floep, weg is ze. De verkoper roept. "En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen." En hup, ook hij is ervandoor."Jij веnт aan de beurt," zegt de geest tegen de manager. Die zegt:
"Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!"
Tip: geef altijd voorrang aan je baas
Managementles 3
Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift. Terwijl zij instapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijk hem aan en zegt vriendelijk:
"Denk aan psalm 129, vader." De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. "Denk aan psalm 129," zegt het nonnetje opnieuw. "Sorry, zuster, het vlees is zwak"
, zegt de priester. Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129. En leest:
"Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie."
Leermoment: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen
Een kangoeroe wandelt een café binnen, gaat aan de bar zitten en bestelt een biertje. “Dat is dan vijfentwintig euro,” zegt de barman. De kangoeroe vindt dat wel een beetje duur, maar legt toch vijfentwintig euro op de toog, krijgt een versgetapt biertje voorgezet en begint er op zijn gemak van te drinken. Na een tijdje krijgt hij in de gaten dat het hele café naar hem aan het staren is. “Tjonge,” zegt hij tegen de barman, “de hele zaak is hier naar mij aan het kijken. Wel een beetje onbeleefd, vindt u ook niet?"
"Je moet dat begrijpen,” zegt de barman, “wij krijgen hier niet vaak kangoeroes over de vloer."
"Nee, dat snap ik,” zegt de kangoeroe, “als je vijfentwintig euro voor een biertje vraagt…”
Een blondje en een advocaat zitten in het vliegtuig. Het blondje is moe en wil wat slapen, maar de advocaat stelt haar voor een spelletje te spelen. Het blondje weigert en draait zich om om wat te slapen, maar de advocaat geeft niet op.
"Luister" zegt hij : Je mag de ander een vraag stellen. Wie het antwoord niet weet, moet de ander 5 euro geven."
Opnieuw weigert het blondje en legt zich wat makkelijker om wat te slapen. De advocaat probeert opnieuw:
"We spelen het als volgt: als jij het antwoord niet weet, geef je mij 5 euro, als ik het antwoord niet weet, krijg jij 500 euro".
"Oké dan"
Zegt het blondje en ze speelt mee. De advocaat begint met een vraag:
"Hoeveel bedraagt de afstand tussen de maan en de aarde?"
Het blondje neemt spontaan haar portemonnee en geeft 5 euro aan de advocaat. Die glundert en zegt : Nu is het uw beurt om mij iets te vragen. Het blondje denkt even na en vraagt dan:
"Wat gaat met drie poten de berg op en komt er met vier poten weer vanaf?" De advocaat denkt heel diep na, hij weet het niet. Hij neemt zijn laptop en begint in een encyclopedie te neuzen, maar vindt het niet.
Het blondje is intussen in slaap gevallen. Hij logt via zijn gsm in op het internet en zoekt een hele poos op het net, maar vruchteloos. Ten langenlaatste maakt hij het blondje wakker, neemt hij zijn portemonnee en geeft het blondje 500 euro. Het blondje stopt het geld weg en draait zich weer om om verder te slapen. Dan vraagt de advocaat:
"Wat was het antwoord op de vraag?"
Het blondje neemt zwijgend haar portemonnee en geeft de advocaat 5 euro. "Dat ik het zelf niet zou weten!!"
Een zeer rijke ondernemer spreek een bevriende minister aan:
“Vriend, ik moet je wat vragen!"
"Vraag maar” antwoordt de minister “Mijn jongste zoon wordt dit jaar 28, maar verslijt nog steeds zijn broeken op de universiteit. Hij doet niets anders dan de hele dag een beetje drinken in het café, samen met zijn vrienden stappen en grappen uithalen. Hij is zelfs nog te lui om zijn eigen werk te zoeken! Heb jij misschien werk voor hem? ” De minister antwoordt:
“Geen probleem, ik benoem hem wel tot mijn helper met een salaris van 10.000 euro per maand” Rijke ondernemer:
“Nah, dat is wel erg veel hооr, hij moet er toch ook nog wat voor doen!” Minister:
“Oh, dan zet ik hem in het kabinet als chef, 6.000 euro per maand"
"Hm, dat is nog altijd te hoog, zo leert hij nooit de waarde van het geld kennen!” zegt de ondernemer. “Nou” zegt de minister en denkt nog even na “dan maak ik hem als hoofd op één of ander ministerie, 4.500 euro per maand” De rijke ondernemer is het er nog niet mee eens en zegt:
“Ik wil dat mijn zoon onderaan de ladder begint, hard moet werken en begint met een loon van 1.200 per maand” De minister zegt:
“Dan kan ik je jammer genoeg niet verder helpen"
"Maar waarom dan niet?” vraagt de rijke ondernemer verbaast.
Waarop de minister zegt:
“Tja, voor zulke werkplekken moet je een diploma hebben!”
WK CONTRACT 2010
- Voor de vrouwelijke partner –
Hierbij verklaar ik, …………………………………., woonachtig te ……..………………. dat ik getrouw de volgende afspraken nakom tijdens het Wereldkampioenschap Voetbal 2010 te Zuid-Afrika.
1. Vanaf twee uur voor elke wedstrijd alsmede 1 uur na de wedstrijd zorg ik voor alle drankjes en hapjes voor de mannelijke kijkers
2. Ik zal nooit, maar dan ook écht nooit voor het beeldscherm lopen.
3. Mochten er boodschappen gehaald moeten worden, dan haal ik dat direct op verzoek van de mannelijke kijkers.
4. Tijdens een wedstrijd zal ik geen vragen stellen over buitenspel, namen van spelers of andere vrouwenvragen.
5. Ik respecteer elke opmerking die naar mij wordt gemaakt, ook na een tegendoelpunt.
6. Voor de wedstrijden van het Nederlands elftal maak ik de huiskamer brandschoon (stofzuigen, dweilen, ramen gewassen, beeldscherm TV afgenomen, tafels schoon).
7. Alle drankwaren staan ruim van te voren goed gekoeld in de koelkast.
8. Tijdens wedstrijden van het Nederlands elftal wordt er minimaal twee keer een bittergarnituur verzorgd.
9. In geen enkele vorm zal ik de mannelijke kijker tegenspreken, algemene vragen stellen of überhaupt ergens over discussiëren.
10. Ik respecteer alle mannelijke kijkers in het huis en doe wat zij mij bevelen.
11. Ik voer alle opdrachten naar eer en geweten en eigen goeddunken uit. Kritiek of op- en aanmerkingen neem ik serieus en zal ik gebruiken om mijzelf te verbeteren in de dienstverlening naar de mannelijke kijkers.
12. Als mij op welk gewenst moment dan ook wordt verzocht om het huis even te verlaten, zal ik dit terstond doen.
13. Ik zal netjes gekleed en met een verzorgd uiterlijk tijdens de wedstrijd avond servicen.
14. Tijdens de rust zal ik zorg dragen dat het toilet continue fris en schoon blijft, zonder er geld voor te vragen.
15. ’s-Ochtends na de wedstrijd zal de krant ongelezen worden klaargelegd op de tafel met een glas water en een vers gezet kopje koffie.
* Aan dit contract kan door de vrouw geen enkel recht ontleend worden.
Aldus overeengekomen te ………………….. op …… / ……. / 2010.
Handtekening vrouw
…………………………
Handtekening man(voor akkoord)
………………………………
Nen boer in Meerle is bezig met zijn stal te ruimen, wanneer hij op de werft komt, ziet hij een Marokkaan staan. "Wat zoekt gij hier?" vraagt de boer. De Marokkaan antwoordt:
'Ikke Achmed, ikke plukke veel aarbeien, ikke veel geld verdiene, ikke huisje kopen."
"Maar ik verkoop geen huizen," zegt de boer. Waarop de Marokkaan wijst naar het wc-huisje. "'Maar," zegt de boer, "dat is een vervallen oud gemak." 'Ikke plukke aardbeien, ik veel geld verdienen, ikke huisje kopen."
De boer zegt:
"Goed, maar zorgt dat ge niet in mijne pad loopt."
Veertien dagen later komt de boer van de veemarkt en ziet dat er een tv-antenne op zijn oude wc staat. Hij wandelt er naartoe, klopt aan en Achmed doet open. "Dag, boer, is er iets?" De boer loert naar binnen en ziet op de wc-plank een kleine televisie staan. Den boer trekt zo'n ogen natuurlijk, waarop Achmed:
"Ikke aarbeien plukke, ikke veel geld verdiene, ikke tv gekocht, ikke hier gelukig zijn."
Een drie maanden later komt de boer weer van de veemarkt en ziet tot zijn verbazing twee tv-antennes op het oude wc-huisje staan. "Na breekt menne klomp," denkt hij en stapt resoluut naar Achmed. "Wat zijt ge nu nog van plan?" vraagt de boer, terwijl hij naar binnen kijkt en tot zijn verbazing maar één tv ziet staan. "Eén tv en twee antennes, waar is dat goed voor?" vraagt de boer. "Ssssttt," doet Achmed, "ik heb de onderverdieping voortverhuurd aan een Hollander."
Een heer komt binnen bij Cartier, Place Vendome in Parijs. Hij is vergezeld van een beeldmooie vrouw en samen kiezen ze een juweel van 50.000 voor haar.
Op het moment dat er moet betaald worden,haalt de heer zijn chequeboekje tevoorschijn en begint te schrijven.
De verkoper trekt een beetje een vervelend gezicht omdat hij de man voorheen nog nooit eerder heeft gezien en er niet erg gerust in is dat de cheque wel gedekt zal zijn.
De man merkt dit gelaattrekje bij de verkoper en zegt :
" Je веnт er precies niet echt gerust in dat er wel genoeg geld op mijn rekening staat ?"
De verkoper :
"Wel , euh.."
De man :
" Kijk, geen probleem,we spreken het volgende af : aangezien het zaterdag is, en mijn bank vandaag gesloten is, laat ik mijn cheque en het juweel hier liggen tot maandag. Pas na dat je het geld geïnd hebt bij de bank, laat U het juweel bezorgen bij deze lieve dame."
De verkoper, zelfverzekerd, geeft zonder twijfel zijn goedkeuring aan deze oplossing en de man vertrekt met zijn beeldmooie vrouw.
De maandagochtend gaat de verkoper naar de bank en wat raadt U?
Jawel de chequen blijkt ongedekt te zijn. De bankrekening van de client beschikt niet over voldoende provisie.
De verkoper belt naar de man en legt beleefd uit wat er in de bank gebeurd is, waarop de man antwoordt."
" Ja maar dat is niet erg. Het juweel is nog in uw bezit, het heeft U niets gekost. En ondertussen heb ik gans het weekend heerlijke sекs gehad.
Bedankt voor uw medewerking en tot nog's."
Een vrouw komt binnen bij Van Lanschot Bankiers en zegt tegen de man achter het loket dat ze een spaarrekening wil openen. "Dat treft!" zegt de bediende, "op dit moment hebben we een actie: als u 7,50 euro stort ontvangt u een leuk digitaal dameshorloge. Geinig klokje, zeker doen!"
De vrouw antwoordt:
"7,50 euro?! Ik wil gelijk cash een ton inleggen!"
De bediende denkt even na en vraagt de vrouw of ze even geduld wil hebben. Hij rent de trap op naar boven, naar Van Lanschot zelf. "Meneer Van Lanschot, er is hier een mevrouw aan het loket die gelijk cash een ton wil storten op een spaarrekening!"
Van Lanschot staat de kort geleden door de FIOD opengebroken zwart geld kluisjes nog vers in het geheugen en besluit zelf poolshoogte te gaan nemen. Beneden begroet hij de vrouw:
"Goedemorgen, mevrouw! Mijn naam is Van Lanschot, welkom bij onze bank. Onze employé vertelde mij dat u direct cash een ton wilt storten bij onze bank... Zonder direct indiscreet te willen worden: hое komt u aan dat geld?"
De vrouw antwoordt:
"Oh, dat wil ik u best vertellen. Ik leg nog wel eens een weddenschapje. Wil ik met u ook wel doen!"
Van Lanschot, beleefd:
"Dat ligt eraan, om hoeveel en waarom?!"
De vrouw:
"Ik wil om een ton wedden dat aanstaande maandagochtend uw ballen vierkant zijn. Om een ton!"
Van Lanschot denkt razendsnel na: het is al vrijdagochtend, dus dat is makkelijk verdiend! "Top," roept hij, "maar wel met een contractje en getuigen er bij. Ik wil het wel een beetje officieel houden!"
"Geen probleem," zegt de vrouw. Zo gezegd, zo gedaan.
Het weekend: Van Lanschot gaat lekker zeilen. Maandagochtend: Van Lanschot betast in de Saab Turbo nog even zijn ballen en glimlacht vergenoegd, 'die ton is binnen!' Zittend in zijn kantoor wacht hij de vrouw af, die klokslag negen uur binnenkomt, vergezeld door een onbekende man. "Wie is die man?" wil Van Lanschot weten.
"Oh, gewoon niet op letten," zegt de vrouw, "jij wilde het officieel hebben, dus nu heb ik ook maar een getuige meegenomen. En? Ное is het gegaan?"
"Perfect!" roept Van Lanschot, "kogelrond! Die ton ben je kwijt!"
"Laat je broek dan maar eens zakken..." Van Lanschot laat blozend broek en slip zakken. "Ziet er gunstig voor je uit..." zegt de vrouw, "maar voordat we werkelijk zekerheid hebben, wil ik het harde bewijs eerst in handen hebben!" Van Lanschot ziet hier de redelijkheid wel van in en laat de vrouw de eitjes omvatten... Op dat moment valt de 'getuige' van zijn stoel, bewusteloos...
"Wat krijgen we nou?" vraagt Van Lanschot.
"Gewoon niet op letten," zegt de vrouw, "dat is de President van de Nederlandse Bank. Had ik om twee ton mee gewed dat ik maandagochtend vóór 9.30 uur met de ballen van Van Lanschot in mijn handen zou zitten..."