Ένας βιομήχανος που είχε πάει ταξίδι στο εξωτερικό, παίρνει τηλέφωνο σπίτι του.
- "Τι γίνεται ρε John στο σπίτι;"
- "Τίποτα σπουδαίο κύριε. Αααα! ξέχασα. Έσπασε το βάζο πάνω στο τραπέζι!"
- "Τι; Και πώς έγινε αυτό;"
- "Να, καθώς ο σκύλος σας έπαιρνε φόρα, για να πηδήξει από το τον 5ο όροφο, το έριξε κάτω και το έσπασε."
- "Τι; Μα ο αγαπημένος μου σκύλος, ποτέ δεν είχε πηδήξει από το μπαλκόνι. Πώς κι έτσι;"
- "Να, είδε τη φωτιά που είχε αρπάξει το σπίτι σας και πήδηξε για να σωθεί!"
- "Τι; Το σπίτι μου πήρε φωτιά; Μα πώς έγινε αυτό;"
- "Να, βλέπετε πήρε το εργοστάσιό σας δίπλα φωτιά. Και ξέρετε τώρα πόσο εύκολα μεταδίδεται."
- "Τι; Μα πώς πήρε φωτιά;"
- "Από τα κεριά!"
- "Ποια κεριά; Εγώ ποτέ δεν είχα κεριά"!
- "Μα, από την κηδεία της γυναίκας σας, κύριε."
- "Τι; Η αγαπημένη μου γυναικούλα; Μόνο 35 χρονών ήτανε. Πώς έγινε;"
- "Δεν άντεξε το σοκ η καημένη..."
- "Ποιο σοκ;"
- "Μα, του θανάτου του γιου σας φυσικά."
- "Τι; Του θανάτου του γιου μου; Του αγαπημένου μου γιου; Μα πώς έγινε αυτό;"
- "Να, τον πάτησε ένα αυτοκίνητο όπως έτρεχε."..
- "Ένα αμάξι; Και γιατί έτρεχε;"
- "Για να βγει από το εξοχικό σας που γκρεμιζόταν, λόγω ενός μεγάλου σεισμού. Πάντως η κόρη σας δεν γλύτωσε από αυτό το σεισμό."
- "Αχ! Κανένα θετικό νέο δεν έχεις να μου πεις."
- "Θετικό; Δύσκολα πράγματα ζητάτε κύριε. Α! ναι. Θυμάστε κάτι εξετάσεις για AIDS που είχατε κάνει πριν φύγετε;"
- "Ναι, τι έγινε;"
- "Θετικές βγήκαν."
Πραγματικό γράμμα...
Πραγματικό γράμμα και απάντηση στο рlаyвоy: Aγαπητό Рlаyвоy,Είσαι το καλύτερο περιοδικό που έχω διαβάσει ποτέ. Έχω ένα μικρό πρόβλημα με το σκύλο μου, και είμαι σε βαθιά απόγνωση. Kάθε φορά που κάνω έρωτα με το φίλο μου (είμαι gаy), o σκύλος μας (Aγ. Bερνάρδου) έρχεται και του γλείφει τα... Καλαμπαλίκια. Έχουμε δοκιμάσει να τον δέσουμε ή να τον κλείσουμε έξω από το δωμάτιο, αλλά ουρλιάζει τόσο δυνατά που δε μπορούμε να χαλαρώσουμε!ʼσε που διαμαρτύρονται και οι γείτονες, γιατί μας αρέσει να το κάνουμε στις τρεις το πρωί, και εκείνη την ώρα όλοι οι ξενέρωτοι κοιμούνται! Έτσι αναγκαστικά αφήνουμε το σκύλο ελεύθερο, αλλά με το που ακουμπάει με τη γλώσσα του τα αχαμνά του φίλου μου τελειώνει αμέσως (ο φίλος μου όχι ο σκύλος) και δεν μπορούμε να απολαύσουμε την ερωτική μας περιπέτεια. ʼσε που φοβάμαι μήπως κολλήσει τίποτα ο σκύλος, γιατί μόλις πρόσφατα ξεφορτοθήκαμε τον έρπη! Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, είμαι απελπισμένος!Xρήστος, Tρίκαλα Aγαπητέ Tρίκαλα,Το πρόβλημά σου είναι εξαιρετικά απλό. Mόλις ο σκύλος έρθει στο δωμάτιο θα αλοίψετε και οι δύο τα μπιρμπιλόνια σας με ζουμί από χοιρινή μπριζόλα. Έτσι ο σκύλος θα γλύφει και τους δυό σας και θα τελειώνετε ταυτόχρονα. Aν η λύση σου φαίνεται κακή (γιατί θα τελειώνετε και οι δύο γρήγορα), μπορείτε την επόμενη φορά που θα μπει στο δωμάτιο ο σκύλος, να τον πηδήξετε και οι δύο(ταυτόχρονα) από πίσω. Kαι πες μου μετά αν τα ξαναπατήσει στο δωμάτιο! E, αν και αυτό αποτύχει μπορείς να αλοίψεις τα κουρκουμπίνια του φίλου σου με λίγη φόλα!
Ήταν μια φορά κάποιος που είχε σοβαρό πρόβλημα στο χέρι του.
Ένα πρωί σε μια καφετέρια είπε στο φίλο του το πρόβλημα του και ότι θα πήγαινε στο γιατρό. Τότε ο φίλος του, του λέει:
- Ρε συ, δεν έμαθες πως το απέναντι φαρμακείο έχει φέρει ένα μηχάνημα που ρίχνεις μέσα ένα κατοστάρικο μαζί με τα κατουρά σου και σου λέει όχι μόνο τι έχεις αλλά και πώς να το αντιμετωπίσεις;
- Σοβαρά; Δεν το ήξερα. Πάω αμέσως να το δοκιμάσω.
Πήγε λοιπόν στο μηχάνημα, έριξε το κατοστάρικο μαζί με τα κάτουρα του και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το μηχάνημα του βγάζει την εξής διάγνωση:
"Έχεις θλάση στο χέρι σου. Βάλε το στο γύψο για 2 εβδομάδες και θα γίνει καλά."
Επειδή όμως ήταν λίγο άτακτος, είπε μέσα του:
- Για να δούμε αν το μηχάνημα μπορεί να κάνει διάγνωση και σε αυτό.
Έβαλε σε ένα κουπάκι ούρα της γυναίκας του, του γιου του, σκατά του σκύλου του και για φινάλε έχυσε και από πάνω. Πήγε στο μηχάνημα, έριξε ένα κατοστάρικο μαζί με το μείγμα και το μηχάνημα έκανε μια διάγνωση που έλεγε:
"Η γυναίκα σου είναι έγκυος, το παίδι ΔΕΝ είναι δικό σου, χώρισέ την. Ο γιος σου είναι αδερφή, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Ο σκύλος σου έχει διάρροια, τάιζε τον πιο σκληρές τροφές και αν δεν σταματήσεις να την παίζεις όπου βρεις, το χέρι σου δεν πρόκειται να γιάνει ποτέ!"