Ήταν χειμώνας μεσάνυχτα περασμένες δώδεκα, κρύο, βροχή και κάποιος βάδιζε σε ένα ερημικό δρόμο.
Εκεί που βάδιζε αμέριμνος νιώθει κάποιον να το χτυπά απαλά στον ώμο του. Ταραγμένος χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει πίσω, επιταχύνει το βήμα του.
Μετά από λίγο πάλι τα ίδια. Επιταχύνει κι άλλο το βήμα του.
Δεν πρόλαβε να κάνει πέντε βήματα, πάλι νιώθει να το απαλό χτύπημα στον ώμο του.
Αρχισε να τον εκνευρίζει αυτή η κατάσταση και καθώς βάδιζε σκέφτεται:
"Αν με χτυπήσει πάλι τον ώμο, θα γυρίσω μία απότομα, θα τον δώσω μία κλωτσιά στα αρχίδια, να πέσει κάτω από τους πόνους".
Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη σκέψη του και να πάλι το χτύπημα στον ώμο του.
Πραγματικά, γυρίζει απότομα, δίνει μία δυνατή κλωτσιά στα αρχίδια του ανθρώπου που είχε μπροστά του και αντί να δει κάποιον να σφαδάζει από τον πόνο, βλέπει κάποιον να λύνεται στα γέλια.
Απορημένος τον ρωτάει:
- Καλά ρε τόσο αναίσθητος είσαι; Έφαγες τέτοια κλωτσιά στα αρχίδια κι εσύ γελάς;
- Δεν έχω αρχίδια, απαντάει ο άλλος.
- Και πως γίνεται αυτό;
- Είμαι Αρειανός.
- Και δεν έχετε αρχίδια; Και πως γαμάτε εσείς εκεί στον Αρη;
- Έτσι, του απαντάει ο Αρειανός και του χτυπάει πάλι τον ώμο.

Ο πιλότος ανακοινώνει στους επιβάτες ότι ο ένας από τους τέσσερις κινητήρες σταμάτησε , αλλά δε θα πρεπε να ανησυχούν , γιατί το αεροπλάνο μπορούσε να πετάξει και με τρεις κινητήρες . Απλά, η πτήση θα διαρκούσε μια ώρα παραπάνω .
Μετά από ένα τέταρτο , ξανά ο πιλότος στα μεγάφωνα :
- Κυρίες και κύριοι , άλλος ένας κινητήρας σταμάτησε , αλλά ουδείς λόγος ανησυχίας υφίσταται , γιατί μπορούμε να πετάξουμε και με δύο μόνο κινητήρες . Η πτήση όμως θα διαρκέσει άλλες δυο ώρες .
Σε μισή ώρα , πάλι στα μεγάφωνα ο πιλότος :
- Κυρίες και κύριοι , άλλος ένας κινητήρας σταμάτησε , αλλά ουδείς λόγος ανησυχία υφίσταται , γιατί μπορούμε να πετάξουμε και με ένα μόνο κινητήρα . Η πτήση μας όμως θα καθυστερήσει άλλες τρείς ώρες .
Και η ξανθιά επιβάτισσα λέει στο διπλανό της :
- Αν σταματήσει κι άλλος ένας κινητήρας , θα είμαστε εδώ πάνω όλη μέρα !

Μέσα σε ένα αεροπλάνο είναι ένας Παριζίανος ένας Λονδρέζος και ένας Κοζανίτης. Το αεροπλάνο πέφτει στην Ζούγκλα και τους πιάνουν οι Ζουλού οι οποίοι και τους οδηγούν στον αρχηγό τους.
Ο αρχηγός λέει πως θα ρωτήσει τον καθένα απο που είναι και αν δεν γνωρίζει το μέρος θα τους σκοτώνει...
Πάει πρώτα ο Παριζίανος και τον ρωτάει ο αρχηγός:
- Από που είσαι;
- Απο το Παρίσι, την πόλη του φωτός στην ΓαλΛία...
- Από το Παρίσι; Δεν το ξέρω. Στην πυρά!
Πάει μετά ο Λονδρέζος και τον ρωτάει ο αρχηγός:
- Από που είσαι;
- Από το Λονδίνο. Με το Big Ben. Στην Αγγλία...
- Λονδίνο; Δεν το ξέρω... Στην πυρά...
Εν τω μεταξύ ο Κοζανίτης άρχισε να τρεμει γιατί σκεφτόταν
"Δεν ξέρει το Παρίσι... Δεν ξέρει το Λονδίνο.. Πως θα ξέρει την Κοζάνη;"
Τότε τον καλεί ο αρχηγός:
- Από που είσαι;
- Από την Κοζάνη.
Ξαφνικά ο αρχηγός αρχίζει να χαμογελάει, τον αγκαλιάζει και τον φιλάει..
Τοτε ο Κοζανίτης αππορημένος ρωτάει:
- Καλά, δεν ήξερες το Λονδίνο, δεν ήξερες το Παρίσι... Την Κοζάνη που την ξέρεις;
Και ο Φυλαρχος τον κοιτάει χαμογελαστός και λέει:
- Γιο μου, τ. Ε. Ι κοζανηηηησσσ!