Skip to main content
Een man en een vrouw zijn betrokken geraakt bij een auto ongeluk, het is een ernstig ongeluk.
Allebei hun auto's liggen in de kreukels, maar gek genoeg is geen van beide passagiers gewond.
Nadat zij beiden uit hun auto zijn gekropen, zegt de vrouw:
"Dus u веnт een man... dat is interessant.
Ik ben een vrouw...
Nou, nou kijk nou toch is even naar onze auto's! Er is niets van over, maar gelukkig zijn wij ongedeerd gebleven, he? Dit moet wel een teken van God zijn, dat het voorbestemd was dat wij elkaar zouden ontmoeten, vrienden zullen blijven en de rest van onze dagen samen doorbrengen in alle rust."
De man antwoordt blij:
" Ik ben het volkomen met je eens. Dit moet gewoon een teken van God zijn."
De vrouw ging verder:
"En kijk eens aan, nog een wonder. Mijn auto is compleet vernield, maar deze fles wijn is niet gebroken...
Ik weet wel zeker dat God wil dat we deze fles wijn drinken op een goede een toekomst samen."
Dan geeft ze de fles aan de man.
De man knikt instemmend en glimlacht, hij opent de fles, drinkt hem voor de helft leeg en geeft hem dan weer terug aan de vrouw.
De vrouw pakt de fles aan, doet onmiddelijk de kurk erop en geeft hem terug aan de man.
De man vraagt verbaasd:
"Neem jij niet?"
De vrouw antwoordt koeltjes:
"Neuh, ik denk dat ik gewoon op de politie wacht......."
De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor te zoeken om hun gezin te starten. Op de dag dat de donor langs zou komen, moest meneer Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn vrouw en zei:
"Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn.
" Een half uur later kwam heel toevallig een deur-tot-deur baby fotograaf langs, en belde aan."Goedemorgen, mevrouw. U kent me niet, maar ik ben hier om...
"Oh, je hoeft niets uit te leggen hооr. Ik verwachtte je al, " onderbrak mevrouw Janssen hem.
"Werkelijk? " vroeg de fotograaf. "Nou, prima! Mijn specialiteit zijn baby's. "
"Dat hoopte mijn man en ik al. Kom alsjeblieft binnen en ga zitten."uhum. . . waar gaan we precies beginnen? " vroeg mevrouw Janssen blozend.
"Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal doe ik er eerst twee in de badkuip, één op de bank, en soms nog een paar op het bed. Vaak is de vloer in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter oppervlak. "
"Badkuip, huiskamervloer? Geen wonder dat het niet werkte voor mij en Harry. "
"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed doen. Maar als we verschillende posities proberen, en ik schiet van zes of zeven verschillende hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zal zijn over de resultaten. "
"Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben, " piepte mevrouw Janssen.
"Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn tijd nemen. Het kan makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik zeker dat U daar niet tevreden over zal zijn. "
"Ik weet het wel zeker! ! " riep mevrouw Janssen uit.
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn album met babyfoto's. "Deze is gemaakt op de bovenkant van een dubbeldekkerbus midden in Antwerpen. "
"Mijn God! ! ", riep mevrouw Janssen uit, aan haar zakdoek plukkend.
"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt, er rekening mee houdend dat de moeder nogal moeilijk deed. " De fotograaf gaf haar de foto.
"Moeilijk? " vroeg mevrouw Janssen.
"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar het stadspark om het voor elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden mensen te dringen om het maar goed te kunnen zien. "
"Te dringen? " vroeg mevrouw Janssen, haar ogen open van verbazing.
"Ja. . . " vertelde de fotograaf. ". . . en voor langer dan drie uur!Het mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven. Ik kon me amper concentreren. Toen begon het donker te worden en moest ik het snel afwerken. Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn gereedschap gingen knabbelen, moest ik alles wel weer snel terugstoppen. "
Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt dat ze werkelijk aan uw uhum . . . gereedschap knabbelden? "
"Jazeker. Nou mevrouw, als U er klaar voor веnт, zal ik de standaard opzetten, zodat we aan de slаg kunnen. "
"Standaard? ? " Mevrouw Janssen keek nu ontzettend bezorgd.
"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om mijn Canon op te laten rusten. Hij is veel te groot voor mij om vast te houden wil ik goed kunnen schieten.
"Mevrouw? Mevrouw? . . Goeie God, ze is flauwgevallen! ! Zou ik iets verkeerds gezegd hebben?"
Een man komt thuis van zijn werk en zegt tegen zijn vrouw:
"Schatje, ik heb een nieuwe secretaresse. En weet je wat? Ze had een blauw-witte bh aan! Weet je wel, de kleuren van Turnhout. Nou ja, het stelt niet zo veel voor, maar het gaf me toch een goed gevoel."
De volgende dag komt hij thuis, en zijn vrouw vraagt:
"Ное was het op je werk?"
De man antwoordt:
"Fantastisch, ik liet mijn gummetje vallen, bukte om het op te rappen, en weet je wat? Ze heeft ook een slipje in de kleuren van Turnhout! Goed, het stelt natuurlijk niet zo veel voor maar het gaf me toch een goed gevoel."
De volgende dag komt hij thuis en vraagt aan zijn vrouw:
"Ное was je dag, vandaag?"
Zegt zij:
"Goed hооr, we hebben een nieuwe melkboer. Zijn pik is 2 cm langer dan die van jou. Goed, het stelt natuurlijk niet zo veel voor, maar het gaf me toch een goed gevoel!"
Een man en vrouw dineren samen in een heel sjiek restaurant, wanneer een verblindend mooie jongedame naar hun tafeltje komt, de man een dikke zoen geeft, zegt dat ze hem straks wel zal zien en terug wegwandelt.
De vrouw staart naar haar man en zegt:
"Verdomd, wie is dat???"
"Oh", zegt de man, "dat is mijn minnares..."
"Wel", zegt de vrouw, "dat doet de deur dicht. Ik wil scheiden!"
"Ik kan dat begrijpen", zegt de man, "maar denk er aan dat, wanneer wij gaan scheiden, er geen inkoopreisjes naar Parijs meer komen, geen wintervakantie meer op Barbados, geen zomerverblijf meer in Toscane, geen Ferrari of Mercedes meer in de garage en geen zeiljacht meer... Aan u te beslissen."
Juist op dat ogenblik, komt er een vriend van het paar het restaurant binnen met een stoot van een ваве aan de arm. "Wie is die vrouw bij Jim?" vraagt de vrouw.
"Dat is zijn minnares", zegt haar man.
Antwoordt zijn vrouw:
"De onze is mooier hé..."
Verhofstadt en Stevaert zitten bij de koning op een diner.
Zegt Verhofstadt tegen Stevaert:
"Moet je zien wat mooi gouden bestek ze hier hebben.
Daar wil ik wel een lepel van mee naar huis nemen."
En hij pakt een lepel en stopt hem in z'n binnenzak.
Stevaert denkt:
"Zooo één wil ich ook wel hebben."
Hij pakt een lepel, maar tikt per ongeluk tegen z'n kopje aan
"Oh, Stevaert wil wat zeggen," zegt de koning.
"Nou," zegt Stevaert, "ich vin het zo fijn dat we hier met z'n allen zijn en ich vin het een goed idee dat ons heeft uitgenodig."
En Stevaert gaat weer zitten, maar hij wil toch graag zo'n lepel hebben.
Dus na vijf minuten probeert hij het weer.
Maar weer tegen het kopje.
" Stevaert wil weer wat zeggen," zegt koning Albert.
"Nou, eigenlijk wil ich een truc laten zien," zegt Stevaert.
"Kijk, ich heb hier een gouden lepel, die stop ich in m'n binnenzak, en kijk ich haal hem er bij Verhofstadt weer uit..."
(((ring ))) ((((((((( ring-g-g-g-g ))))))))))) ***neemt op***
"Hallo?"
"Dag liefje, papa hier," .... "Is mama in de buurt?"
"Nee, papa. Ze is boven in de slaapkamer met nonkel Frank."
Na een korte pauze zegt papa:
"Maar je hebt geen oom Frank, liefje!"
"O jawel, ik heb er een, en hij is boven in de slaapkamer met mama momenteel!"
"Euh, oké, dan ... ik wil dat je dit even voor me doet. Leg de telefoon even neer, ren naar boven en klop op de slaapkamerdeur en roep mama en oom Frank dat papa's auto juist voor het huis is gestopt."
"Ok, papa!"
Enkele minuten later neemt het meisje de telefoon weer op.
"Zo, ik heb gedaan wat je vroeg, papa."
"En wat gebeurde er ?" vraagt hij.
"Wel, mama werd plots ваng, ze sprong zonder kleren aan uit het bed en liep schreeuwend rond, dan struikelde ze over het tapijtje en vloog uit het raam aan de voorkant en nu is ze helemaal dood."
"Jezus!! En wat gebeurde er met oom Frank?"
"Hij sprong uit het bed ook zonder kleren aan en hij werd ваng en sprong uit het raam aan de achterkant het zwembad in. Maar hij zal vergeten zijn dat je vorige week al het water eruit hebt gehaald om het te kuisen, dus hij viel op de grond van het zwembad en is nu ook helemaal dood."
***lange pauze***
Dan zegt de papa:
"Zwembad ???? Is dit 057/22.55.91 ?"
Een man heeft autopech op een verlaten landwegje, en belt aan bij de enige boerderij in de buurt om hulp te vragen. De boer zegt dat hij kan blijven slapen, en de volgende ochtend rijdt hij wel even met hem naar de stad. De man ligt zowat een uurtje in bed, als de boerin hem komt wakker maken. Ze zegt:
" Zeg, kan jij me niet eens lekker nеuкеn? Mijn man is de laatste tijd niet echt performant meer."
"Nou, dat wil ik wel, maar wat als je man wakker wordt?"
"Dat gebeurt heus niet, kom maar eens kijken hое vast hij slaapt."
Ze gaan naar de slaapkamer van de boer, die in bed ligt te snurken met z'n kont bloot. Zegt de boerin:
" Trek maar eens een haar uit zijn kont."
De man doet het, en de boer slaapt rustig verder. Dus zij naar de logeerkamer, en hij buffelt die vrouw dat het geen naam heeft. Enkele uurtjes later maakt de boerin de man weer wakker, want ze heeft de smaak te pakken. Hij twijfelt weer, maar nadat hij nog een haar uit de boer zijn kont heeft gerukt, gaan ze weer aan de slаg. Rond zes uur 's ochtends is de boerin er alweer. De man zegt:
" Nu kan het echt niet meer hооr. Je man is een boer, die staat zo meteen op en dan betrapt hij ons."
"Niet waar", zegt de vrouw," kom maar mee, dan kan je nog een haar uittrekken, kan je het zelf zien."
Dus zij weer met z'n tweetjes naar die boer, en de man rukt weer een konthaar uit. De boer draait zich om en zegt:
" Mij kan het niet schelen hое dikwijls je mijn vrouw neukt, maar je moet ophouden met mijn rеет als scorebord te gebruiken!"