Asker Fıkraları

En son şakalar En İyi Fıkralar
Usta birliğindeki görev alınacak karakola daha yeni geçilmiştir. toplamda maksimum 20 asker vardı bizimle birlikte. biz 4 adet kısa dönem asker olarak 2. veya 3. günümüz henüz tam olarak hangi görevde olacağımız belli olmamıştı. karakol komutanı neden bilinmez beni seçti dedi ki;
- Sen karakolda asayişte kal koçum burda bi tane kısa dönem asker olsun.
- Emredersiniz komutanım
Neyse bi kaç gün geçtikten sonra karakolun yazı işlerinden sorumlu olan komutanı hemen beni yanına çağırır;
Normalde kendi işi olan olayların bilgisayarlı ortama geçirilip arşivlenmesi işinde ona yardım etmemi ister. bana hemen dedi ki;
- Bak adamım , olaylar bilgi sistemi falan filan bak şunu şöyle giriyosun bunu böyle giriyosun.
- Emredersiniz komutanım. (ulan bi bok anlamadım, çok uzun işlemler bi de her olay için uzun uzun giriş yapıyosun, nasıl yapıcam lan ben bunu?)
- Anladın dimi koçum?
- Komutanım anladım da, şimdi siz f klavye kullanıyosunuz, ben hayatta f klavye kullanamam, adımı bile zor yazarım valla, işlerin benim yüzümden aksamasını istemem açıkçası (ne kadar da çakal bir erkek)
- Haa problem değil adamım (elini çekmeceye uzatarak) bende fazladan q klavye var sen çalışırken onu takarsın, akşam işin bitince de bi yere saklar diğerini takarsın tekrardan.
- Em.. Redersiniz komutanım. (ne bok yiycem lan ben)
Şimdi ulan sadece veri girişi yapıyosan kolay diyeceksiniz ama öyle değil. daha yeni gelmişim, komutanlardan birinin çocuğuna ingilizce dersi veriyorum, bi yandan nöbet tutuyorum, bi de karakol’da asayişte olduğumdan devriyelere de çıkıyorum. bi de üstüne bu angarya iş. kafamı kaldıramıyorum anlayacağınız. bi de bunun üstüne bana kendi işini yaptıran komutan da, bunun rahatlığıyla sürekli dışarıda çay sigara keyfi yapıyor.
Arkadaş bu işten nasıl sıyrılmam gerek diye günlerce düşündüm düşündüm, sonra karakolda birinin yasak bir şey yakalatmasını bekledim. beklediğim gibi de oldu dingilin biri 2 gün sonra telefon yakalattı. bizim bölükte biri bir şey yakalattığı zaman, 1 gün sonra sabah içtimanın ardından mutlaka koğuşta arama yapılırdı. buna güvenerek bana verdiği q klavyeyi normalde fazladan kürdan bile durmaması gereken kendi dolabımın tam ortasına yerleştirdim. öyle mal gibi kablosuyla beraber duruyo. tahmin ettiğim gibi sabah arama da oldu. şimdi biz içtimadayız. bölük komutanı ve 2 astsubay da koğuşta arama yapıyor. biz de binanın tam altında dizilmişiz. bunlarda koğuşta telefondur şarj aletidir çakıdır, esrardır bir sürü şey bulup topluyolar. sonra bölük komutanı camdan bize bakarak elinde tuttuğu telefonu gösteriyo;
- Kimin lan bu telefon!?
- (ses yok)
- Bu bıçak kimin lan? onu yakalarsam var ya.
- (tabiiki ses yok, bıçağı kim sahiplenir ki?)
- Ulan hepsini anladım da bu klavye kimin lan!!?
- (ses etmedim)
- 19 numaralı dolap kimin oğlum söylesenize.
- Binim kımıtınım (bir adım öne gelip, hiç dünyadan haberi yokmuşçasına, sevimli bir modda)
- Oğlum senin dolabında klavyenin ne işi var?
- Iıı kımıtınım x komutanım bana dedi ki, sen şu şu işleri yap, f klavye kullanamadığımdan da bana q klavye verdi, ben de yanlışlıkla orda unutmuşum, özür dilerim komutanım bir daha olmaz.
- Lan x !! sen askerlere kendi işini mi yaptırıyosun? (bi anda çok sinirlenerek)
X de hemen şok içerisinde,”ııı komutanım hayır arkadaş bana yardım ediyodu, işleri ben yapıyorum aslında.” bunun üstüne bölük komutanı da rütbelilere dönerek;
- Bir daha askerlere kendi işinizi yaptırdığınızı görmiycem !!!
O sırada fonda şu müzik çalar ve ben hariç kimse duyamaz.
O günden sonra karakoldaki hiç bir komutan çakmak bile istemedi ya lan benden, bütün gün devriye yoksa gazinoda oturmaya başladım, bırak beni diğerlerinden de bi şey istememeye başladılar. dışarıda çay sigara yaptık sürekli. askerliğim daha rahat geçmeye başlamıştı. insan zorda kalınca kafa entrikaya çalışmaya başlıyo. onlar da benim damarıma basmasaymış.
Askerde kısa dönemlere türlü türlü iş verilmekteydi. hatta bazı arkadaşların yaşadığı rotasyon baş döndürmekteydi. takip edemiyorduk; bu kadar kısa dönem askeri ne yapacaklarına karar veremeyen komutanlar, bizimle adeta oyun oynamaktaydı. aramızda en talihsiz hukuk mezunu arkadaşı, adaletli davranır diye önce yemekhaneye yemek dağıtmaya, sonra nöbet yazmak için görevlendirdiler.
Her gün 70 kişinin nöbetini yazan arkadaş günlerini baskı altında geçirmekteydi; devamlı şunu bu saate yazma, bunu şunla yazma gibi türlü sorunla karşılaşıyordu. herkes şikayet ediyor; kimseye yaranamıyordu.
Artık kafası iyice karışan avukat, bir kişiyi aynı saatte iki nöbet yerine yazmıştır. bunu gören eleman hemen başçavuşa koşar.
Eleman: komutanım erdem hoca bana 2-4te iki yere nöbet yazmış.
Komutan: başlarım lan nöbetinize! bıktım nöbetinden de sizden de. o erdeme söyle seni sikip çoğaltsın her iki yere de giт.
Eleman gelir erdem hocaya.. hepimiz oradayken şöyle bağırır:
Erdem hocaaa! erdem hocaaa! ahmet başçavuş dedi ki; beni sikip çoğaltacakmışsın.
Erdem hoca: ?
Bizler: ? puhahahaha
Komutan birgün bi orospuyla ilişkiye girmek için yer arar ve bulamaz bölüge getirir yeni yapılan inşaatın üst katına giderler ve karıyı yatırır
Tam işe başlıyacak kadın sırtım agrıyor olmaz der
Komutan kara kara düşünürken bir asker gözüne çarpar ve askeri cagırır askeri sırt üstü yatırır kadınıda askerin üstüne yatırır tam işe başlayacak kadın yine dur der
Yine ne oldu kadın; askerin şeyi batıyor der komutan askeri yüz üstü cevirir tam işe başlıyacak
Asker komutanım diye bagırır
Komutan ne oldu olum der şeyim agrıyor dayanamıyım der
Komutan etrafa bakınır bir delik görür ve askere şeyini delige sok der ve komutan ilişkiye girmeye başlar o sırada alt kata usta calışmak için gelir ve yukarda sallanan da ne der ve cıragına;oğlum giт bak yukarda neler oluyor
Cırak yukarı cıkarak amaniiiiiiiiiiii diyerek koşar ve ustaya dönerek usta kac kac diye bagırır ve usta niye ne oluyor yukarda .
Cırak ;usta usta komutan azmış karıyı delmiş askeri delmiş betonu delmiş sıra bize geliyor galiba!!!!!!!!!!!!!
Temel’in askerlik arkadaslari kendisine misafir olurlar.
Hosgeldin-besgittin faslindan sonra arkadaslari Temel’e baliklarini çok sevdiklerini ve balik tutmaya çikmak istediklerini söylerler.
Temel kabul eder ve eve girer elinde içinde ne oldugu belli olmayan bir posetle disari çikar.
Arkadaslarina :
- "Hayten arkataslar, paluk tudmağa gideyiruk!."
Deniz kenarinda geldiklerinde Temel elindeki posetten bir kemençe çikararak çalmaya baslar.
Arkadaslari hayret ve saskinlikla Temel’e sorarlar :
- "Temel arkadas! Sen ne yapiyorsun? Balik tutmayacakmiydik ?".
Temel :
- "Pen te paluk tutmak içun kemençe çalayirum daa"
Arkadaslari :
- "Yahu sen bizimle dalga mi geçiyorsun? Hiç kemençe çalarak balik tutulur mu ?" diye çikisirlar.
Temel :
- "Ula arkataslar!, çahilluk etmeyun. Siz pu isu penum kadar pilemezsunuz. Pen simdu paluklari oynatiyirum, piraz sonra onlar yorulaçaklar, pen o zaman onlari çok rahat pi sekilde yakalayacağum."
Arkadaslari bu açiklamadan sonra söyleyecek söz bulamazlar ve merak, hayret ve saskinlikla Temel’in balik tutma seklinin neticesini beklemeye baslarlar.
Saatler geçer ortada ne yorulan bir balik vardir ne de tutulan bir balik !..
Arkadaslari dayanamayip tekrar sorarlar:
- "Yahu Temel !. Hani tutacağin ve tuttuğun baliklar ?"
Temel :
- "Arkataslar! Siz pukün çok sanssuzsinuz. Ne yapalum çi paluklarun hiç piri oyuna isturak etmedi."
Birgün temel ile dursun konuşurlarken temel demişki eğer harp çıkarsa boku yedik dursun harp çıkarsa iki olasılık var. ya çürüğe çıkarız ya cepheye gideriz çürüğe çıkarsak sorun yok cepheye gidersek iki olasılık var ön cephede ya arka cephede oluruz arka cephede olursak mesele yok ön cephede olursak ikik olasılık var ya ölürüz ya esir alınırız ölürsek mesele yok esir düşersek iki olasılık var ya öldürürler yada kağıt fabrikasına götürürler ölürsek mesele yok kağıt fabrikasına gidersek iki olasılık var ya 1. kalite kağat oluruz ya 2. kalite kağat oluruz 1. kalite kağıt olursak mesele yok 2. kalite kağıt olursak 2 olasılık var ya gazete kağıdı oluruz ya tuvalet kağıdı gazete kağıdı olursak mesele yok tuvalet kağıdı olursak işte o zaman boku yedik.
Iki Yahudi arkadas, piyasayi arastirmislar ve o sene haki renkteki kumasin moda olacagini ögrenmislerdi. Bütün varliklarini paraya çevirdiler.
Piyasadaki bütün haki kumaslari satin aldilar. Depolari bu renkteki kumaslarla doldu ancak kimsenin bu kumaslara talip olmadigi görüldü. Iki kafadar artik iflasin esigine gelmislerdi. Moiz ve Aron dertli dertli oturuyorlardi. Artik biçagin kemige dayandigi bir gün kapi çalindi ve içeriye bir albay girdi:
- Siz de dedi haki renkte kumas var mi?
Kulaklarina inanamadilar. Hemen atildilar:
- Evet albayim var, gösterelim dediler.
Albay, dikkatle kumaslari inceledi.
- Çok begendim, dedi. Bu sene askerlere 200.000,subaylara 50.000 adet haki renkte elbise yaptiracagiz. Ancak tabii ki benim tek basima begenmem yetmez. Generalimin de oluru lazim. Bana bir parça numune verin.
Yarin öglen 12'ye kadar telgraf çekersem iptal ederim. Eger telgraf gelmezse kumaslari kesip imalata baslayabilirsiniz. O gece bitmek bilmedi. Kimi zaman ümitlendiler, kimi zaman 'ya iptal olursa' diye gögüs geçirdiler.
Ertesi gün saat 11, 11.30, 11.45, gözleri yolda, korku ile postaciyi beklediler. Gelmesin diye dua ederek. 12'ye 5 kala postaci sokagin kösesinden gözüktü.
'Belki bize gelmiyordur' diye ümitlendiler. Ancak postaci gelip kapilarini çaldi.
Moiz, büyük bir kederle koltuga çöktü. Aron da çaresiz kapiyi açti.
Postacinin elinde bir telgraf vardi. Aron titreyen elleri ile telgrafi açti, okudu ve sevinçle seslendi:
- Müjde Moiz, baban ölmüs!