Το μικρό κοριτσάκι ρωτάει τη μητέρα της:
- Πως εμφανίστηκε η ανθρώπινη φυλή;
Η μητέρα της απάντησε:
- Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, εκείνοι έκαναν παιδιά, τα παιδιά τους έκαναν κι άλλα παιδιά, και έτσι συνεχίστηκε η δημιουργία του ανθρώπινου γένους.
Δύο μέρες μετά το κοριτσάκι ρώτησε τον πατέρα της την ίδια ερώτηση. Ο πατέρας απάντησε:
- Εκατομμύρια χρόνια πριν, υπήρχαν οι μαϊμούδες, από τις οποίες εξελίχτηκαν σιγά σιγά οι άνθρωποι.
Το κοριτσάκι μπερδεμένο πάει στη μητέρα της:
- Μαμά, πώς γίνεται εσύ να μου είπες ότι τους άνθρωπους τους δημιούργησε ο Θεός και ο μπαμπάς να μου είπε ότι οι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τις μαϊμούδες;
Και η μητέρα της απαντά:
- Αγάπη μου, είναι πολύ απλό. Εγώ σου είπα για τη δική μου καταγωγή και ο μπαμπάς σου για τη δική του.
Είναι δυο φίλοι, ο ένας εργατικός, ο άλλος τεμπέλης.
- Δεν γίνεται, λέει ο εργατικός, πρέπει να βρεις οπωσδήποτε δουλειά. Σου βρήκα μία,θα δουλέψεις κλητήρας σε ένα υπουργείο.
- Εντάξει, λέει ο τεμπέλης, θα κάνω κάτι δεν θα κουράζομαι και θα βγάζω και λεφτά.
Μετά ενα μήνα ξανασυναντιούνται οι δυο φίλοι, άνεργος πάλι ο τεμπέλης.
- Γιατί έφυγες ρε από την δουλειά που σου βρήκα;ρωτάει ο φίλος.
- Γιατί, κάθε 5 λεπτά έπρεπε να σηκώνομαι απο την καρέκλα μου, και να χαιρετάω τους επισήμους που έμπαιναν στο υπουργείο. Έχεις καμιά πιο ξεκούραστη δουλειά;
- Εχω, του απαντάει ο άλλος, σε περίπτερο, θα κάθεσαι συνέχεια και θα πουλάς το εμπόρευμα.
Ενα μήνα μετά, πάλι άνεργος ο τεμπέλης.
- Τί συνέβει αυτή τη φορά; ρωτάει ο φίλος.
- Με πήρε ο ύπνος στην καρέκλα και έγινε ληστεία, κλέψανε τα πάντα.
- Ακουσε να σου πω, λέει αγανακτισμένος ο φίλος, αυτή είναι η τελευταία φορά που σε στέλνω σε δουλειά και μην μου πεις ότι κουράστηκες γιατί θα σε πνίξω. Θα πας φύλακας σε νεκροταφείο, θα κάθεσαι μόνος σου και το βράδυ θα κλειδώνεις και θα φεύγεις. Τίποτα άλλο.
- Αυτή μάλιστα! απαντάει ο τεμπέλης. Αυτή είναι δουλειά για μένα.
Ενα μήνα αργότερα συναντιούνται οι δυο φίλοι, άνεργος πάλι ο τεμπέλης.
- Μη μου πεις ότι κουραζόσουνα και στο νεκροταφείο; ρωτάει άγρια ο φίλος του.
- Ακου να δεις, τι έπαθα εκει μέσα, απαντάει ο τεμπέλης. Καθόμουνα όλη μέρα σε μια καρέκλα και κοιτάζοντας γύρω-γύρω έβλεπα διαρκώς γραμμένη τη φράση, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ. Κι έτσι μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως ο μόνος που δούλευε εκει μέσα ήμουν εγώ!

Πάει κάποιος στο γιατρό για εξετάσεις. Γίνονται οι εξετάσεις και ο γιατρός του λέει να περάσει μετά από μια βδομάδα. Περνάει η βδομάδα και καταφθάνει ο ασθενής στο γιατρό.
ΑΣΘΕΝΗΣ: Τι έγινε γιατρέ οι εξετάσεις τι έδειξαν;
ΓΙΑΤΡΟΣ: Κοιτάξτε, τα αποτελέσματα βγήκαν και υπάρχουν δύο ειδών νέα. Τα άσχημα και τα πολύ άσχημα . Ποιά θέλετε να ακούσετε πρώτα;
ΑΣΘΕΝΗΣ: Τα άσχημα...
ΓΙΑΤΡΟΣ: Οι εξετάσεις έδειξαν ότι σε 24 ώρες θα πεθάνετε.
Ασθενησ: #*%$###! ...
ΑΣΘΕΝΗΣ: Μα καλά και τα πολύ άσχημα ποιά είναι ;
ΓΙΑΤΡΟΣ: Σε ψάχνω από χθες να σε βρω!
Μπαίνει κάποιος σε ένα εργαστήρι αγιογραφίας.
- Καλημέρα σας, θα ήθελα να μου φτιάξετε μία αγιογραφία.
- Βέβαια, λέει ο αγιογράφος, για αυτό είμαστε εδώ. Τι ακριβώς θέλετε να κάνω;
- Θέλω την αγιογραφία του αγίου Νικολάου.
- Βεβαίως, λέει ο αγιογράφος, αλλά θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι από μικρός που ξεκίνησα να ζωγραφίζω, όλοι οι δάσκαλοί μου λέγανε ότι ζωγραφίζω καταπληκτικά τον άγιο Χαράλαμπο.
- Αγαπητέ μου, λέει ο πελάτης, δεν αμφιβάλω για αυτό που μου λέτε, αλλά όπως σας είπα και πριν, εγώ θέλω να μου φτιάξετε τον άγιο Νικόλαο!
- Βεβαίως, ο,τι θέλετε, λέει ο αγιογράφος, αλλά εγώ σαν καλός επαγγελματίας οφείλω να σας ενημερώσω ότι και αργότερα όταν πήγαινα στο εκκλησιαστικό λύκειο, όλοι οι καθηγητές μου λέγανε ότι ζωγραφίζω τέλεια τον άγιο Χαράλαμπο!
- Δεν έχω λόγο να μην σας πιστέψω, λέει ο πελάτης. Μπορεί να ζωγραφίζετε καταπληκτικά τον άγιο Χαράλαμπο αλλά εγώ θέλω να μου φτιάξετε τον άγιο Νικόλαο, σας το ξαναείπα!
- Βεβαίως, λέει ο αγιογράφος, εσείς είστε ο πελάτης και εσείς διαλέγετε ότι θέλετε, αλλά εγώ έχω την υποχρέωση να σας ενημερώσω! Να μην σας πω δηλαδή ότι και αργότερα όταν έκανα το μεταπτυχιακό μου πάνω στην αγιογραφία, πήρα ειδικότητα και αρίστευσα πάνω στην αγιογραφία του αγίου Χαραλάμπου; Τον ζωγραφίζω καταπληκτικά!
- Κοιτάξτε αγαπητέ μου, λέει ο πελάτης σαφώς εκνευρισμένος, τέρμα τα αστεία! Ή μου φτιάχνετε τον άγιο Νικόλαο ή να σηκωθώ να φύγω!
- Εντάξει, εντάξει, λέει ο αγιογράφος, τον άγιο Νικόλαο θέλετε, τον άγιο Νικόλαο θα σας φτιάξω! Αλλά να ξέρετε, θα χαραλαμπίζει λίγο...
Για ένα πεντοχίλιαρο...
Ήταν κάποτε μία κυρία, πλούσια, που της άρεσε να ασχολείται με φιλανθρωπίες, και κυρίως με την οργάνωση γιορτών για τα μικρά παιδιά. Έτσι μία μέρα καθόταν στον μεγάλο κήπο του σπιτιού της προσπαθώντας να βρει καινούργιες, πρωτότυπες ιδέες που θα ξετρελάνουν τα παιδιά... Σκεφτόταν πολλή ώρα, μα δεν μπορούσε να βρει μία τέτοια ιδέα. Ώσπου ξαφνικά βλέπει στην άλλη άκρη του κήπου της τον ένα από τους δύο φτωχούς εργάτες, που είχε πάρει για να της φροντίζουν τους θάμνους και να κλαδεύουν τα δέντρα, να κάνει διάφορα ακροβατικά με περίσσεια χάρη που θα ζήλευε και ο καλύτερος ακροβάτης!Έτσι δεν έχασε τον καιρό της! Φώναξε τον άλλο εργάτη και του είπε:
- Μου άρεσαν πολύ αυτά που έκανε ο φίλος σου! Ήταν θαυμάσιος ! Θέλω να τον ρωτήσεις αν μπορεί να τα κάνει πάλι σε μία γιορτή που θα διοργανώσω για τα παιδιά. Και εγώ θα του δώσω ένα πεντοχίλιαρο... Και ο εργάτης απάντησε:
- Μήτσο; Μήτσο! Η κυρία ρωτά αν μπορείς να κόψεις ένα ακόμα δάχτυλο για ένα πεντοχίλιαρο!